- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
circa 1446 BC
Sinai & The Law
God meets Israel at Mount Sinai, reveals the Ten Commandments, and establishes the Tabernacle and the priestly covenant.
آیات این دوره
- لاویان ۱۳:۲۱حدود ۱۴۹۰ پ.م.
و اگر كاهن آن را ببیند و اینك موی سفید در آن نباشد و گودتر از پوست هم نباشد و كم رنگ باشد، پس كاهن او را هفت روز نگاه دارد.
- لاویان ۱۳:۲۲حدود ۱۴۹۰ پ.م.
و اگر در پوست پهن شده، كاهن به نجاست او حكم دهد. این بلا میباشد.
- لاویان ۱۳:۲۳حدود ۱۴۹۰ پ.م.
و اگر آن لكۀ براق در جای خود مانده، پهن نشده باشد، این گری دمل است. پس كاهن به طهارت وی حكم دهد.
- لاویان ۱۳:۲۴حدود ۱۴۹۰ پ.م.
یا گوشتی كه در پوست آن داغ آتش باشد و از گوشت زندۀ آن داغ، لكۀ براق سفید مایل به سرخی یا سفید پدید آید،
- لاویان ۱۳:۲۵حدود ۱۴۹۰ پ.م.
پس كاهن آن را ملاحظه نماید. اگر مو در لكۀ براق سفید گردیده، و گودتر از پوست بنماید این برص است كه از داغ درآمده است. پس كاهن به نجاست او حكم دهد زیرا بلای برص است.
- لاویان ۱۳:۲۶حدود ۱۴۹۰ پ.م.
و اگر كاهن آن را ملاحظه نماید و اینك در لكۀ براق موی سفید نباشد و گودتر از پوست نباشد وكمرنگ باشد، كاهن او را هفت روز نگه دارد.
- لاویان ۱۳:۲۷حدود ۱۴۹۰ پ.م.
و در روز هفتم كاهن او را ملاحظه نماید. اگر در پوست پهن شده، كاهن به نجاست وی حكم دهد. این بلای برص است.
- لاویان ۱۳:۲۸حدود ۱۴۹۰ پ.م.
و اگر لكۀ براق در جای خود مانده، در پوست پهن نشده باشد و كمرنگ باشد، این آماس داغ است. پس كاهن به طهارت وی حكم دهد. این گری داغ است.
- لاویان ۱۳:۲۹حدود ۱۴۹۰ پ.م.
« و چون مرد یا زن، بلایی در سر یا در زنخ داشته باشد،
- لاویان ۱۳:۳۰حدود ۱۴۹۰ پ.م.
كاهن آن بلا را ملاحظه نماید. اگر گودتر از پوست بنماید و موی زرد باریك در آن باشد، پس كاهن به نجاست او حكم دهد. این سَعْفَه یعنی برص سر یا زنخ است.
- لاویان ۱۳:۳۱حدود ۱۴۹۰ پ.م.
و چون كاهن بلای سعفه را ببیند، اگر گودتر از پوست ننماید و موی سیاه در آن نباشد، پس كاهن آن مبتلای سعفه را هفت روز نگاه دارد.
- لاویان ۱۳:۳۲حدود ۱۴۹۰ پ.م.
و در روز هفتم كاهن آن بلا را ملاحظه نماید. اگر سعفه پهن نشده، و موی زرد در آن نباشد و سعفه گودتر از پوست ننماید،
- لاویان ۱۳:۳۳حدود ۱۴۹۰ پ.م.
آنگاه موی خود را بتراشد لیكن سعفه را نتراشد و كاهن آن مبتلای سعفه را باز هفت روز نگاه دارد.
- لاویان ۱۳:۳۴حدود ۱۴۹۰ پ.م.
و در روز هفتم كاهن سعفه را ملاحظه نماید. اگر سعفه در پوست پهن نشده، و از پوست گودتر ننماید، پس كاهن حكم به طهارت وی دهد و او رخت خود را بشوید و طاهر باشد.
- لاویان ۱۳:۳۵حدود ۱۴۹۰ پ.م.
لیكن اگر بعد از حكم به طهارتش سعفه در پوست پهن شود،
- لاویان ۱۳:۳۶حدود ۱۴۹۰ پ.م.
پس كاهن او را ملاحظه نماید. اگر سعفه در پوست پهن شده باشد، كاهن موی زرد را نجوید، او نجس است.
- لاویان ۱۳:۳۷حدود ۱۴۹۰ پ.م.
اما اگر در نظرش سعفه ایستاده باشد، و موی سیاه از آن در آمده، پس سعفه شفا یافته است. او طاهر است و كاهن حكم به طهارت وی بدهد.
- لاویان ۱۳:۳۸حدود ۱۴۹۰ پ.م.
« و چون مرد یا زن در پوست بدن خود لكههای براق یعنی لكههای براق سفید داشتهباشد،
- لاویان ۱۳:۳۹حدود ۱۴۹۰ پ.م.
كاهن ملاحظه نماید. اگر لكهها در پوست بدن ایشان كم رنگ و سفید باشد، این بهق است كه از پوست درآمده. او طاهر است.
- لاویان ۱۳:۴۰حدود ۱۴۹۰ پ.م.
و كسی كه موی سر او ریخته باشد، او اقرع است، و طاهر میباشد.
- لاویان ۱۳:۴۱حدود ۱۴۹۰ پ.م.
و كسی كه موی سر او از طرف پیشانی ریخته باشد، او اصلع است، و طاهر میباشد.
- لاویان ۱۳:۴۲حدود ۱۴۹۰ پ.م.
و اگر در سر كل یا پیشانی كل بلای سفید مایل به سرخی باشد، آن برص است كه از سر كل او یا پیشانی كل او در آمده است.
- لاویان ۱۳:۴۳حدود ۱۴۹۰ پ.م.
پس كاهن او را ملاحظه كند. اگر آماس آن بلا در سر كل او یا پیشانی كل او سفید مایل به سرخی، مانند برص در پوست بدن باشد،
- لاویان ۱۳:۴۴حدود ۱۴۹۰ پ.م.
او مبروص است، و نجس میباشد. كاهن البته حكم به نجاست وی بدهد. بلای وی در سرش است.
- لاویان ۱۳:۴۵حدود ۱۴۹۰ پ.م.
و اما مبروص كه این بلا را دارد، گریبان او چاك شده، و موی سر او گشاده، و شاربهای او پوشیده شود، و ندا كند نجس نجس.