- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
آیات کتاب مقدس دربارهٔ Sanitation
آیات کلیدی کتاب مقدس
اما گوشت گوساله را و پوست و سرگینش را بیرون از اردو به آتش بسوزان، زیرا قربانی گناه است.
و اگر چیزی از گوشت هدیۀ تخصیص و از نان، تا صبح باقی ماند، آن باقی را به آتش بسوزان، و آن را نخورند، زیرا كه مقدس است.
این قانون ابدی در همۀ پشتهای شما در جمیع مسكنهای شما خواهد بود كه هیچ خون و پیه را نخورید.«
و پوست گوساله و تمامی گوشتش با سرش و پاچههایش و احشایش و سرگینش،
یعنی تمامی گوساله را بیرون لشكرگاه در مكان پاك جایی كه خاكستر را میریزند ببرد، و آن را بر هیزم به آتش بسوزاند. در جایی كه خاكستر را میریزند سوخته شود.
و گوساله را بیرون لشكرگاه برده، آن را بسوزاند چنانكه گوسالۀ اول را سوزانید. این قربانی گناه جماعت است.
یا كسی كه هر چیز نجس را لمس كند، خواه لاشِ وحشِ نجس، خواه لاشِ بهیمۀ نجس، خواه لاشِ حشرات نجس، و از او مخفی باشد، پس نجس و مجرم میباشد.
یا اگر نجاست آدمی را لمس كند، از هر نجاست او كه به آن نجس میشود، و از وی مخفی باشد، چون معلوم شد آنگاه مجرم خواهد بود.
و هیچ قربانی گناه كه از خون آن به خیمه اجتماع درآورده شود تا در قدس كفاره نماید خورده نشود، به آتش سوخته شود.
و گوشت ذبیحه تشكر سلامتی او در روز قربانی وی خورده شود، چیزی از آن را تا صبح نگذارد.
و اگر ذبیحه قربانی او نذری یا تبرعی باشد، در روزی كه ذبیحه خود را میگذراند خورده شود، و باقی آن در فردای آن روز خورده شود.
و باقی گوشت ذبیحه در روز سوم به آتش سوخته شود.
و اگر چیزی از گوشت ذبیحه سلامتی او در روز سوم خورده شود مقبول نخواهد شد و برای كسی كه آن را گذرانید محسوب نخواهد شد، نجس خواهد بود. و كسی كه آن را بخورد گناه خود را متحمل خواهد شد.
و گوشتی كه به هر چیز نجس برخورد، خورده نشود، به آتش سوخته شود، و هر كه طاهر باشد از آن گوشت بخورد.
و كسی كه هر چیز نجس را خواه نجاست آدمی، خواه بهیمۀ نجس، خواه هر چیز مكروه نجس را لمس كند، و از گوشت ذبیحه سلامتی كه برای خداوند است بخورد، آن كس از قوم خود منقطعخواهد شد.«
«بنیاسرائیل را خطاب كرده، بگو: هیچ پیه گاو و گوسفند و بز را مخورید.
اما پیه مردار و پیه حیوان دریده شده برای هر كار استعمال میشود، لیكن هرگز خورده نشود.
زیرا هر كه پیه جانوری كه از آن هدیۀ آتشین برای خداوند میگذرانند بخورد، آن كس كه خورد، از قوم خود منقطع شود.
و هیچ خون را خواه از مرغ خواه از بهایم در همۀ مسكنهای خود مخورید.
هر كسی كه از هر قسم خون بخورد، آن كس از قوم خود منقطع خواهد شد.«
و گوساله و پوستش و گوشتش و سرگینش را بیرون از لشكرگاه به آتش سوزانید، چنانكه خداوند موسی را امر فرموده بود.
و باقی گوشت و نان را به آتش بسوزانید.
و گوشت و پوست را بیرون لشكرگاه به آتش سوزانید.
و موسی میشائیل و الصافان، پسران عُزّیئیل عموی هارون را خوانده، به ایشان گفت: نزدیك آمده، برادران خود را از پیش قدس بیرون لشكرگاه ببرید.
پس نزدیك آمده، ایشان را در پیراهنهای ایشان بیرون لشكرگاه بردند، چنانكه موسی گفته بود.