- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
ایوب۱۴
Listen to this chapter
0:00
0:00
کوتاهی و رنج زندگی انسان
۱
« انسان كه از زن زاییده میشود،قلیلالایام و پر از زحمات است.
۲
مثل گُل میروید و بریده میشود، و مثل سایه میگریزد و نمیماند.
۳
و آیا بر چنین شخص چشمان خود را میگشایی و مرا با خود به محاكمه میآوری؟
۴
كیست كه چیز طاهر را از چیز نجس بیرون آورد؟ هیچكس نیست.
۵
چونكه روزهایش مقدّر است و شماره ماههایش نزد توست و حدّی از برایش گذاشتهای كه از آن تجاوز نتواند نمود.
۶
از او رو بگردان تا آرام گیرد، و مثل مزدور روزهای خود را به انجام رساند.
مرگ انسان در برابر امید طبیعت
۷
«زیرا برای درخت امیدی است كه اگر بریده شود باز خواهد رویید، و رمونهایش نابود نخواهد شد،
۸
اگر چه ریشهاش در زمین كهنه شود، و تنه آن در خاك بمیرد.
۹
لیكن از بوی آب، رمونه میكند و مثل نهال نو، شاخهها میآورد.
۱۰
امّا مرد میمیرد و فاسد میشود؛ و آدمی چون جان را سپارد كجا است؟
۱۱
چنانكه آبها از دریا زایل میشود، و نهرها ضایع و خشك میگردد،
۱۲
همچنین انسان میخوابد و برنمیخیزد، تا نیست شدنِ آسمانها بیدار نخواهند شد و از خواب خود برانگیخته نخواهند گردید.
درخواست پناه موقت و امید آینده
۱۳
كاشكه مرا در هاویه پنهان كنی؛ و تا غضبت فرو نشیند، مرا مستور سازی؛ و برایم زمانی تعیین نمایی تا مرا به یاد آوری.
۱۴
اگر مرد بمیرد بار دیگر زنده شود؟ در تمامی روزهای مجاهده خود انتظار خواهم كشید، تا وقت تبدیل من برسد.
۱۵
تو ندا خواهی كرد و من جواب خواهم داد، و به صنعت دست خود مشتاق خواهی شد.
۱۶
امّا الا´ن قدمهای مرا میشماری؛ و آیا برگناه من پاسبانی نمیكنی؟
۱۷
معصیت من در كیسه مختوم است، و خطای مرا مسدود ساختهای.
نابودی بیامان امید انسان به دست خدا
۱۸
به درستی كوهی كه میافتد فانی میشود و صخره از مكانش منتقل میگردد.
۱۹
آب سنگها را میساید، و سیلهایش خاك زمین را میبرد. همچنین امید انسان را تلف میكنی؛
۲۰
بر او تا به ابد غلبه میكنی، پس میرود. روی او را تغییر میدهی و او را رها میكنی.
۲۱
پسرانش به عزّت میرسند و او نمیداند. یا به ذلّت میافتند و ایشان را به نظر نمیآورد.
۲۲
برای خودش فقط جسد او از درد بیتاب میشود، و برای خودش جان او ماتم میگیرد.»
Use ← → arrow keys to navigate
Settings
Reading Style
Typeface
Font Size px
Reading Width chars
Options
Study Note