God

Atëherë ai harxhoi ditët e tyre në kotësi dhe vitet e tyre në tmerre të papritura.

Kur i vriste, ata e kërkonin dhe ktheheshin të kërkonin Perëndinë me zell.

Kujtoheshin që Perëndia ishte Kështjella e tyre dhe që Perëndia shumë i larti ishte Shpëtimtari i tyre.

Por ata e mashtronin me gojën e tyre dhe e gënjenin me gjuhën e tyre.

Në fakt zemra e tyre nuk ishte e qëndrueshme ndaj tij dhe ata nuk ishin besnikë ndaj besëlidhjes së tij.

Por ai, që është i mëshirshëm, ua fali paudhësinë e tyre dhe nuk i shkatërroi, dhe shumë herë përmbajti zemërimin e tij dhe nuk e la indinjatën e tij të shpërthejë,

duke mbajtur mend që ata ishin mish, një frymë që kalon dhe nuk kthehet më.

Sa herë provokuan indinjatën e tij në shkretëtirë dhe e hidhëruar në vetmi!

Po, ata iu drejtuan Perëndisë shumë herë dhe përsëri e provokuan të Shenjtin e Izraelit.

Nuk e kujtuan më fuqinë e tij as ditën që i kishte çliruar nga armiku,

kur ai kishte bërë mrekullitë e tij në Egjipt dhe në fushën e Tsoanit;

Kishte lëshuar mbi ta zjarrin e zemërimit të tij, indinjatën, inatin dhe fatkeqësinë, një turmë lajmëtarësh të fatkeqësisë.

I kishte hapur udhën zemërimit të tij dhe nuk i kishte kursyer nga vdekja, por ia kishte braktisur jetën e tyre murtajës.

Por e kishte bërë popullin e tij të ikte si bagëtia dhe e kishte çuar nëpër shkretëtirë sikur të ishte një kope.

I kishte udhëhequr me siguri dhe ata nuk patën frikë, por deti i kishte përpirë armiqtë e tyre.

Dhe ai i solli kështu në tokën e tij të shenjtë, në malin që dora e djathtë e tij kishte pushtuar.

Por ata u orvatën dhe provokuan indinjatën e Perëndisë shumë të lartë dhe nuk respektuan statutet e tij.

provokuan zemërimin e tij me vendet e tyre të larta dhe e bënë ziliqar me skulpturat e tyre.

Perëndia dëgjoi dhe u zemërua, dhe ndjeu një neveri të madhe për Izraelin.

Kështu ai braktisi tabernakullin e Shilohut, çadrën që kishte ngritur midis njerëzve;

dhe e la forcën e tij të bjerë rob dhe lavdinë e tij në dorë të armikut.

Ia braktisi popullin e tij shpatës dhe u zemërua shumë kundër trashëgimisë së tij.

Pastaj Zoti u zgjua si nga gjumi, ashtu si një trim që bërtet nën ndikimin e verës.

I goditi armiqtë e tij në kurriz dhe i mbuloi me një turp të përjetshëm.

Hodhi poshtë çadrën e Jozefit dhe nuk zgjodhi fisin e Efraimit,