Wersety biblijne o Dishonesty

Gdyby człowiek zgrzeszył, a występkiem wystąpił przeciwko Panu, a zaprzałby rzeczy sobie zwierzonej, i do schowania danej, alboby co wydarł, alboby gwałtem wziął od bliźniego swego;

Także jeźliby rzecz zgubioną znalazł, a zaprzałby jej, alboby też przysiągł fałszywie o którąkolwiek rzecz z tych, które czyni człowiek, grzesząc przez nię;

Gdyby tedy zgrzeszył, a winien był, wróci rzecz, którą wydarł, albo którą gwałtem wziął, albo też rzecz sobie powierzoną albo rzecz zgubioną, którą znalazł;

Albo też o cobykolwiek fałszywie przysiągł: tedy wróci to całe, i piątą część do tego przyda temu, czyje było to; wróci w dzień ofiary za grzech swój.

A ofiarę za występek swój przywiedzie Panu, barana zupełnego z drobnego bydła według oszacowania twego na ofiarę za grzech do kapłana.

I oczyści go kapłan przed Panem, a będzie mu odpuszczona każda z tych rzeczy, którą uczynił, i był jej winien.

Nie czyńcie nieprawości w sądzie; w rozmierzaniu, w wadze, i w mierze.

Szale sprawiedliwe, gwichty sprawiedliwe, korzec sprawiedliwy i kwartę sprawiedliwą mieć będziecie; Jam jest Pan, Bóg wasz, którym was wywiódł z ziemi Egipskiej.

Nie będziesz miał w worku twoim różnych gwichtów, większego i mniejszego.

Nie będziesz też miał w domu twoim dwojakiego korca, większego i mniejszego.

Wagę słuszną i sprawiedliwą mieć będziesz; także korzec słuszny i sprawiedliwy mieć będziesz, aby się przedłużyły dni twoje na ziemi, którą Pan, Bóg twój, dawa tobie.

Albowiem obrzydliwością jest Panu, Bogu twemu, każdy, który to czyni, wszelki czyniący nieprawość.

Niezbożni granice przenoszą, trzody zabierają i pasą.

Osła sierotek zajmują, a wołu od wdowy w zastawie biorą.

Spychają ubogich z drogi; spólnie się muszą nędzni kryć na ziemi.

Oto jako leśne osły w puszczach wychodzą na robotę swoję, wstawając rano na łupiestwo; pustynia jest chlebem ich, i dzieci ich.

Na polu ubogiego pożynają zboże, a niepobożni z winnic zbierają.

Nagich nocować przymuszają bez odzienia, którzy się nie mają czem nakryć na zimnie.

Powodzią gór zmaczani bywają, nie mając mieszkania przytulają się do skały.

Porywają sierotkę od piersi, a od ubogiego biorą zastaw.

Nagiemu dopuszczają chodzić bez odzienia, a o głodzie chowają tych, którzy ich snopy noszą.

A ci, którzy między murami ich wyciskają oliwę i prasy tłoczą, pragną.

Nie zbraniaj się dobrze czynić potrzebującemu, gdy cię na to stanie, abyś dobrze czynił.

Nie mów bliźniemu twemu: Idź, a wróć się, a jutroć dam; gdyż to masz u siebie.

Oto wy pokładacie nadzieję swoję w słowach kłamliwych, które nie pomogą.