The Life of Jesus

Tedy zasię szukali, jakoby go pojmać; ale uszedł z rąk ich.

I odszedł zasię za Jordan na ono miejsce, gdzie przedtem Jan chrzcił, i tamże mieszkał.

A wiele ich do niego przychodziło i mówili: Janci wprawdzie żadnego cudu nie uczynił; wszakże wszystko, cokolwiek Jan o tym powiedział, prawdziwe było.

I wiele ich tam uwierzyło weń.

A był niektóry chory Łazarz z Betanii, z miasteczka Maryi i Marty, siostry jej.

(A to była ona Maryja, która pomazała Pana maścią, i ucierała nogi jego włosami swojemi, której brat Łazarz chorował.)

Posłały tedy siostry do niego, mówiąc: Panie! oto ten, którego miłujesz, choruje.

A usłyszawszy to Jezus, rzekł: Ta choroba nie jest na śmierć, ale dla chwały Bożej, aby był uwielbiony Syn Boży przez nią.

A Jezus umiłował Martę i siostrę jej, i Łazarza.

A gdy usłyszał, iż choruje, tedy został przez dwa dni na onemże miejscu, gdzie był.

Lecz potem rzekł do uczniów swoich: Idźmy zasię do Judzkiej ziemi.

Rzekli mu uczniowie: Mistrzu! teraz szukali Żydowie, jakoby cię ukamionowali, a zasię tam idziesz?

Odpowiedział Jezus: Azaż nie dwanaście jest godzin dnia? Jeźli kto chodzi we dnie, nie obrazi się; bo widzi światłość tego świata.

A jeźli kto chodzi w nocy, obrazi się; bo w nim światła nie masz.

To powiedziawszy, potem rzekł do nich: Łazarz, przyjaciel nasz, śpi; ale idę, abym go ze snu obudził.

Tedy rzekli uczniowie jego: Panie! jeźliże śpi, będzie zdrów.

Ale Jezus mówił o śmierci jego; lecz oni mniemali, iż o zaśnięciu snem mówił.

Tedy im rzekł Jezus jawnie: Łazarz umarł.

I raduję się dla was, (abyście wierzyli), żem tam nie był; ale pójdziemy do niego.

Rzekł zatem Tomasz, którego zwano Dydymus, spółuczniom: Pójdźmy i my, abyśmy z nim pomarli.

Przyszedłszy tedy Jezus, znalazł go już cztery dni w grobie leżącego.

(A była Betania blisko Jeruzalemu, jakoby na piętnaście stajan.)

A przyszło było wiele Żydów do Marty i Maryi, aby je cieszyli po bracie ich.

Marta tedy, gdy usłyszała, że Jezus idzie, bieżała przeciwko niemu; ale Maryja w domu siedziała.

I rzekła Marta do Jezusa: Panie! byś tu był, nie umarłby był brat mój.