The Life of Jesus

Ale go oni przymusili, mówiąc: Zostań z nami, boć się ma ku wieczorowi, i już się dzień nachylił. I wszedł, aby został z nimi.

I stało się, gdy on siedział z nimi za stołem, wziąwszy chleb, błogosławił, a łamiąc podawał im.

I otworzyły się oczy ich, i poznali go; ale on zniknął z oczu ich.

I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy z nami w drodze mówił, i gdy nam Pisma otwierał?

A wstawszy onejże godziny, wrócili się do Jeruzalemu, i znaleźli zgromadzonych onych jedenaście, i tych, którzy z nimi byli,

Powiadających: Iż wstał Pan prawdziwie, i ukazał się Szymonowi.

A oni też powiedzieli, co się stało w drodze, i jako go poznali w łamaniu chleba.

A gdy oni to mówili, stanął sam Jezus w pośrodku nich, i rzekł im: Pokój wam!

A oni przelęknąwszy się i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli.

I rzekł im: Czemuście się zatrwożyli, i czemu myśli wstępują do serc waszych?

Oglądajcie ręce moje i nogi moje, żemci ja jest on; dotykajcie się mnie, a obaczcie; bo duch nie ma ciała ani kości, jako widzicie, że ja mam.

A to rzekłszy, pokazał im ręce i nogi.

Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli od radości, ale się dziwowali, rzekł im: Macie tu co jeść?

A oni mu podali sztukę ryby pieczonej i plastr miodu.

A on wziąwszy, jadł przed nimi.

I rzekł do nich: Teć są słowa, którem mówił do was, będąc jeszcze z wami, iż się musi wypełnić wszystko, co napisano w zakonie Mojżeszowym i w prorokach, i w psalmach o mnie.

Tedy im otworzył zmysł, żeby rozumieli Pisma.

I rzekł im: Takci napisano, i tak musiał Chrystus cierpieć, i trzeciego dnia zmartwychwstać;

I aby była kazana w imieniu jego pokuta i odpuszczenie grzechów między wszystkimi narody, począwszy od Jeruzalemu.

A wy jesteście świadkami tego.

A oto ja poślę na was obietnicę Ojca mego, a wy zostańcie w mieście Jeruzalemie, dokąd nie będziecie przyobleczeni mocą z wysokości.

I wywiódł je precz aż do Betanii, a podniósłszy ręce swoje błogosławił im.

I stało się, gdy im błogosławił, rozstał się z nimi, i był niesiony w górę do nieba.

A oni pokłoniwszy mu się, wrócili się do Jeruzalemu z radością wielką.

I byli zawsze w kościele, chwaląc i błogosławiąc Boga. Amen.