Przejdź do treści

Jesus

3,872 wersetów · 6 członków rodziny

Znany również jako: Jesus Christ, Immanuel, Emmanuel, Christ

Wersety wspominające Jesus

Filtruj według księgi
  1. Aleś ty jest, któryś mię wywiódł z żywota, czyniąc mi dobrą nadzieję jeszcze u piersi matki mojej.

  2. Na tobie spolegam od narodzenia swego; z żywota matki mojej tyś Bogiem moim.

  3. Nie oddalajże się odemnie; albowiem utrapienie bliskie jest, a niemasz, ktoby ratował.

  4. Obtoczyło mię mnóstwo cielców; byki z Basan obległy mię.

  5. Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

  6. Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

  7. Wyschła jako skorupa moc moja, a język mój przysechł do podniebienia mego; nawet w prochu śmierci położyłeś mię.

  8. Albowiem psy mię obskoczyły, gromada złośników obległa mię; przebodli ręce moje i nogi moje.

  9. Zliczyłbym wszystkie kości moje; lecz oni na mię patrząc, przypatrują mi się.

  10. Rozdzielili odzienie moje między się, a o szaty moje los miotali.

  11. Ale ty, Panie! nie oddalaj się: mocy moja! na ratunek mój pospiesz.

  12. Wyrwij od miecza duszę moję, z mocy psiej jedynaczkę moję.

  13. Wybaw mię z paszczęki lwiej, a od rogów jednorożcowych wyzwól mię.

  14. Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.

  15. Przybliż się do duszy mojej, a wybaw ją; dla nieprzyjaciół moich odkup mię.

  16. I położę na morzu rękę jego i na rzekach prawicę jego.

  17. On wołając rzecze: Tyś ojciec mój, Bóg mój, i skała zbawienia mego,

  18. Psalm Dawidowy. Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, dokąd nie położę nieprzyjaciół twoich podnóżkiem nóg twoich.

  19. Laskę mocy twojej pośle Pan z Syonu, mówiąc: Panuj w pośród nieprzyjaciół twoich.

  20. Przysiągł Pan, a nie będzie tego żałował, mówiąc: Tyś jest kapłanem na wieki według porządku Melchisedechowego.

  21. Pan po prawicy twojej potrze królów w dzień gniewu swego.

  22. Będzie sądził narody, i wszystko napełni trupami; potłucze głowę nad wielą ziem panującą.

  23. Z strumienia na drodze pić będzie; przetoż wywyższy głowę.

  24. Przysiągł Pan Dawidowi prawdę, a nie uchyli się od niej, mówiąc: Z owocu żywota twego posadzę na stolicy twojej.

  25. Któż wstąpił na niebo, i zasię zstąpił? któż zgromadził wiatr do garści swych? Któż zagarnął wody do szaty swej? któż utwierdził wszystkie kończyny ziemi? Cóż za imię jego? i co za imię syna jego? Wieszże?