Przejdź do treści

God

11,427 wersetów · 2 członków rodziny

Wersety wspominające God

Filtruj według księgi
  1. Ale zdjęci będąc chciwością na puszczy, kusili Boga na pustyniach.

  2. I dał im, czego żądali, a wszakże przepuścił suchoty na nich.

  3. Zatem gdy się wzruszyli zawiścią przeciw Mojżeszowi w obozie, i przeciw Aaronowi, świętemu Pańskiemu:

  4. Zapomnieli na Boga, wybawiciela swego, który czynił wielkie rzeczy w Egipcie;

  5. Przetoż rzekł, że ich chciał wytracić, gdyby się był Mojżesz, wybrany jego, nie stawił w onem rozerwaniu przed nim, a nie odwrócił popędliwości jego, aby ich nie tracił.

  6. Wzgardzili też ziemią pożądaną, nie wierząc słowu jego.

  7. I szemrząc w namiotach swoich, nie byli posłuszni głosowi Pańskiemu.

  8. Przetoż podniósł rękę swoję przeciwko nim, aby ich pobił na puszczy;

  9. A tak draźnili Boga sprawami swemi, że się na nich oborzyła plaga;

  10. Znowu go byli wzruszyli do gniewu u wód Meryba, tak, iż się źle działo i z Mojżeszem dla nich.

  11. Nadto nie wytracili onych narodów, o których im był Pan powiedział.

  12. Przetoż zapaliwszy się Pan w popędliwości przeciw ludowi swemu, obrzydził sobie dziedzictwo swoje,

  13. I podał ich w ręce poganom; a panowali nad nimi, którzy ich mieli w nienawiści;

  14. Częstokroć ich wybawiał; wszakże go oni wzruszali do gniewu radami swemi, zaczem poniżeni byli dla nieprawości swoich.

  15. A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.

  16. Bo sobie wspomniał na przymierze swoje z nimi, a żałował tego według wielkiej litości swojej.

  17. Wybawże nas, Panie, Boże nasz! a zgromadź nas z tych pogan, abyśmy wysławiali imię świętobliwości twojej, a chlubili się w chwale twojej.

  18. Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieków aż na wieki; na co niech rzecze wszystek lud: Amen, Halleluja.

  19. Wysławiajcie Pana: albowiem dobry; albowiem na wieki miłosierdzie jego.

  20. Niech o tem powiedzą ci, których odkupił Pan, jako ich wykupił z ręki nieprzyjacielskiej,

  21. A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;

  22. I prowadził ich drogą prostą, aby przyszli do miasta, w któremby mieszkali.

  23. Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:

  24. Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.

  25. Przeto, że byli odpornymi wyrokom Bożym, a radą Najwyższego pogardzili;