Przejdź do treści

God

11,427 wersetów · 2 członków rodziny

Wersety wspominające God

Filtruj według księgi
  1. Przetoż teraz, weźmijcie sobie siedm cielców, i siedm baranów, a idźcie do sługi mego Ijoba, i ofiarujcie całopalenie za się; a Ijob, sługa mój, niech się modli za wami; bo oblicze jego przyjmę, abym nie uczynił z wami według głupstwa waszego; boście nie mówili tak przystojnie o mnie, jako Ijob, sługa mój.

  2. A tak odeszli Elifas Temańczyk, i Bildad Suhitczyk, i Sofar Naanatczyk, i uczynili, jako im rozkazał Pan; i przyjął Pan oblicze Ijobowe.

  3. Zatem Pan przywrócił to, co było pobrane Ijobowi, gdy się modlił za przyjaciół swoich; i rozmnożył Pan wszystko, cokolwiek miał Ijob, w dwójnasób.

  4. Zeszli się tedy do niego wszyscy bracia jego, i wszystki siostry jego, i inni wszyscy, którzy go przedtem znali, i jedli z nim chleb w domu jego, a żałując go cieszyli go z strony wszystkiego złego, które był Pan nań przywiódł; i dał mu każdy z nich upominek jeden, i każdy nausznicę złotą jedne.

  5. A tak Pan błogosławił ostatnim czasom Ijobowym, więcej niż początkom jego. Bo miał czternaście tysięcy owiec, i sześć tysięcy wielbłądów, i tysiąc jarzm wołów, i tysiąc oślic.

  6. Ale w zakonie Pańskim jest kochanie jego, a w zakonie jego rozmyśla we dnie i w nocy.

  7. Albowiem zna Pan drogę sprawiedliwych; ale droga niepobożnych zginie.

  8. Schodzą się królowie ziemscy, a książęta radzą społem przeciwko Panu, i przeciw pomazańcowi jego, mówiąc:

  9. Ale ten, który mieszka w niebie, śmieje się; Pan szydzi z nich.

  10. Tedy będzie mówił do nich w popędliwości swojej, a w gniewie swoim przestraszy ich,

  11. Mówiąc: Jamci postanowił króla mojego nad Syonem, górą świętą moją.

  12. Opowiem ten dekret: Pan rzekł do mnie: Syn mój jesteś ty, Jam ciebie dziś spłodził.

  13. Żądaj odemnie, a dam ci narody dziedzictwo twoje; a osiadłość twoję, granice ziemi.

  14. Potrzesz ich laską żelazną, a jako naczynie zduńskie pokruszysz ich.

  15. Służcie Panu w bojaźni, a rozradujcie się ze drżeniem.

  16. Psalm Dawidowy, gdy uciekał przed Absalomem, synem swoim.

  17. Panie, jako się namnożyło nieprzyjaciół moich! wiele ich powstaje przeciwko mnie.

  18. Wiele ich mówią o duszy mojej: Niemać ten ratunku od Boga. Sela.

  19. Ale ty, Panie! jesteś tarczą moją, chwałą moją, i wywyższającym głowę moję.

  20. Głosem swym wołałem do Pana, a wysłuchał mię z góry świętej swojej. Sela.

  21. Nie ulęknę się wielu tysięcy ludu, którzy się na mię zewsząd zasadzili.

  22. Powstań, Panie! wybaw mię, Boże mój! albowiemeś ty uderzył w lice wszystkich nieprzyjaciół moich, z zęby niezbożników pokruszyłeś. Od Panać jest wybawienie, a nad ludem twoim błogosławieństwo twoje. Sela.

  23. Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot psalm Dawidowy.

  24. Wysłuchaj mię, gdy cię wzywam, Boże sprawiedliwości mojej! któryś mi sprawił przestrzeństwo w uciśnieniu; zmiłuj się nademną, a wysłuchaj modlitwę moję.

  25. Synowie ludzcy, i dokądże chwałę moję lżyć będziecie, miłując próżności, a szukając kłamstwa? Sela.