Psalmet 102:1-11

Lutje e të pikëlluarit dhe të dërrmuarit

Psalmet 102:1-11
1
O Zot, dëgjo lutjen time dhe britma ime arriftë tek ty.
2
Mos ma fshih fytyrën tënde ditën e fatkeqësisë sime. Zgjate ndaj meje veshin tënd; kur unë të kërkoj, nxito të më përgjigjesh.
3
Sepse ditët e mia davariten si tymi dhe kockat e mia digjen si urë zjarri.
4
Zemra ime është goditur dhe thahet si bari, dhe unë harroj madje të ha ushqim.
5
Duke vajtuar vazhdimisht, lëkura ime po u ngjitet kockave të mia.
6
I ngjaj pelikanit të shketëtirës dhe jam bërë si bufi i vendeve të shkretuara.
7
Jam pa gjumë dhe si harabeli i vetmuar mbi çati.
8
Armiqtë e mi tallen me mua tërë ditën; ata që më përqeshin flasin kundër meje.
9
Sepse e ha hirin si buka dhe përzjej lotët me atë që pi.
10
Po, për shkak të indinjatës sate dhe të zemërimit tënd, më ngrite dhe më hodhe larg.
11
Ditët e mia janë si hija që zgjatet, dhe unë po thahem si bari.
Lexo Kapitullin e Plotë 102
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options