Psalmów 102:1-11

Modlitwa utrapionego i przygniecionego

Psalmów 102:1-11
1
Modlitwa utrapionego, gdy będąc w ucisku, przed Panem wylewa żądość swoję.
2
Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje niechaj przyjdzie do ciebie.
3
Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.
4
Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.
5
Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.
6
Od głosu wzdychania mego przylgnęły kości moje do ciała mego.
7
Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy; jestem jako puhacz na pustyniach.
8
Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.
9
Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.
10
Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,
11
Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.
Czytaj cały rozdział 102
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options