هوشع ۷:۱-۱۰
۱
چون اسرائیل را شفا می‌دادم، آنگاه گناه افرایم و شرارت سامره منكشف گردید، زیرا كه مرتكب فریب شده‌اند. دزدان داخل می‌شوند و رهزنان در بیرون تاراج می‌نمایند.
۲
و در دل خود تفكر نمی‌كنند كه من تمامی شرارت ایشان را به یاد آورده‌ام. الا´ن اعمالشان ایشان را احاطه می‌نماید و آنها در نظر من واقع شده است.
۳
پادشاه را به شرارت خویش و سروران را به دروغهای خود شادمان می‌سازند.
۴
جمیع ایشان زناكارند مثل تنوری كه خبّاز آن را مشتعل سازد كه بعد از سرشتن خمیر تا مخمّر شدنش از برانگیختن آتش باز می‌ایستد.
۵
در یوم پادشاهِ ما، سروران از گرمی شراب، خود را بیمار ساختند و او دست خود را به استهزاكنندگان دراز كرد.
۶
زیرا كه دل خود را به مكاید خویش مثل تنور نزدیك آوردند؛ و تمامی شب خبّاز ایشان می‌خوابد و صبحگاهان آن مثل آتش ملتهب مشتعل می‌شود.
۷
جمیع ایشان مثل تنور گرم شده، داوران خویش را می‌بلعند و همه پادشاهان ایشان می‌افتند و در میان ایشان كسی نیست كه مرا بخواند.
۸
افرایم با قومها مخلوط شده است. افرایم قرص نانی است كه برگردانیده نشده است.
۹
غریبان قوّتش را خورده‌اند و او نمی‌داند. سفیدی بر مویهای او پاشیده شده است و او نمی‌داند.
۱۰
فخر اسرائیل پیش رویش شهادت می‌دهد اما ایشان به یهوه خدای خود بازگشت نمی‌نمایند و با وجود این همه او را نمی‌طلبند.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings