Ayoyin Littafi Mai Tsarki game da Heart: Known to God

Don mai bi da kaɗe-kaɗe. Ta Dawuda. Zabura ce. Ya Ubangiji, ka bincike ni ka kuwa san ni.

Ka san sa’ad da na zauna da sa’ad da na tashi; ka san tunanina daga nesa.

Ka san fitata da kuma kwanciyata; ka saba da dukan hanyoyina.

Kafin in yi magana da harshena ka santa gaba ɗaya, ya Ubangiji.

Ka kewaye ni, gaba da baya; ka sa hannunka a kaina.

Irin wannan sanin game da ni ya fi ƙarfin magana, ya fi ƙarfi in gane.

Ina zan tafi daga Ruhunka? Ina zan gudu in tafi daga gabanka?

In na haura zuwa sammai, kana a can; in na yi gado a zurfafa, kana a can.

In na tashi a fikafikan safiya, in na sauka a gefe mai nisa na teku,

can ma hannunka zai bishe ni, hannunka na dama zai riƙe ni gam.

In na ce, “Tabbatacce duhu zai ɓoye ni haske kuma zai zama dare kewaye da ni,”

duhu ma ba zai zama duhu gare ka ba; dare zai haskaka kamar rana, gama duhu ya yi kamar haske gare ka.

Zan ba su zuciya ɗaya in kuma sa sabon ruhu a cikinsu; zan fid da zuciyar dutse daga gare su in kuma ba su zuciya ta nama.

Sa’an nan za su bi ƙa’idodina su kuma yi hankali ga kiyaye dokokina. Za su zama mutanena, ni kuwa zan zama Allahnsu.

Amma game da waɗanda zukatansu suka karkata ga bin mugayen siffofi da gumakan banƙyama, zan sāka musu gwargwadon ayyukansu, in ji Ubangiji Mai Iko Duka.”

Zan yayyafa muku ruwa mai tsabta, zan kuwa tsarkake ku daga dukan ƙazantarku daga kuma dukan gumakanku.

Zan ba ku sabuwa zuciya in kuma sa sabon ruhu a cikinku; zan fid da zuciyar dutse in kuma ba ku zuciyar nama.