Ayoyin Littafi Mai Tsarki game da Employee

“Amma da ’yan hayan suka hangi ɗan, sai suka ce wa juna, ‘Wannan shi ne magājin. Ku zo, mu kashe shi, mu ci gādonsa.’

Saboda haka suka kama shi, suka jefar da shi bayan katangar gonar inabin, suka kashe shi.

“To, idan mai gonar inabin ya zo, me zai yi da ’yan hayan nan?”

Suka amsa suka ce, “Zai yi wa banzan mutanen nan mugun kisa, yă ba da hayar gonar inabin ga waɗansu ’yan haya, waɗanda za su ba shi rabonsa na amfanin gona a lokacin girbi.”

Sai ya je ya sami aiki a wurin wani mutumin ƙasar, wanda ya aike shi a gonakinsa, ya yi kiwon aladu.

Ya yi marmarin cin dusan da aladun suke ci, amma ba wanda ya ba shi wani abu.

Wanda aka ɗauko haya ba shi ne makiyayi mai tumakin ba. Saboda haka sa’ad da ya ga kyarkeci yana zuwa, sai yă sheƙa da gudu yă bar tumakin. Sai kyarkecin yă kai wa garken hari, yă kuma watsar da su.

Mutumin yakan gudu don shi ɗan haya ne kawai, bai kuwa damu da tumakin ba.