TRV
آیات کتاب مقدس دربارهٔ Self-Righteousness
آیات کلیدی کتاب مقدس
و به مقابل موسی و هارون جمع شده، به ایشان گفتند: « شما از حد خود تجاوز مینمایید، زیرا تمامی جماعت هریك از ایشان مقدساند، و خداوند در میان ایشان است. پس چرا خویشتن را بر جماعتِ خداوند برمیافرازید؟»
پس چون یهُوَه، خدایت، ایشان را از حضور تو اخراج نماید، در دل خود فكر مكن و مگو كه به سبب عدالت من، خداوند مرا به این زمین درآورد تا آن را به تصرّف آورم، بلكه به سبب شرارت این امتها، خداوند ایشان را از حضور تو اخراج مینماید.
نه به سبب عدالت خود و نه به سبب راستی دل خویش داخل زمین ایشان برای تصرّفش میشوی، بلكه به سبب شرارت این امتها، یهُوَه، خدایت، ایشان را از حضور تو اخراج مینماید، و تا آنكه كلامی را كه خداوند برای پدرانت، ابراهیم و اسحاق و یعقوب، قسم خورده بود، استوار نماید.
پس بدان كه یهُوَه، خدایت، این زمین نیكو را به سبب عدالت تو به تو نمیدهد تا در آن تصرف نمایی، زیرا كه قومی گردنكش هستی.
پایهای مقدسین خود را محفوظ میدارد، اما شریران در ظلمت خاموش خواهند شد، زیرا كه انسان به قوت خود غالب نخواهد آمد.
و چون سموئیل نزد شاؤل رسید، شاؤل به او گفت: «بركت خداوند بر تو باد! من فرمان خداوند را بجا آوردم.»
آیا بالكلّ بیاعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
اگر عادل میبودم دهانم مرا مجرم میساخت، و اگر كامل میبودم مرا فاسق میشمرد.
اگر خویشتن را به آب برف غسل دهم، و دستهای خود را به اُشنان پاك كنم،
آنگاه مرا در لجن فرو میبری، و رختهایم مرا مكروه میدارد.
و میگویی تعلیم من پاك است،و من در نظر تو بیگناه هستم.
و لیكن كاشكه خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
و اسرار حكمت را برای تو بیان كند. زیرا كه در ماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان كه خدا كمتر از گناهانت تو را سزا داده است.
«به درستی كه شما قوم هستید، و حكمت با شما خواهد مُرد.
لیكن میخواهم با قادر مطلق سخن گویم، و آرزو دارم كه با خدا محاجّه نمایم.
«از من ساكت شوید و من سخن خواهم گفت، و هرچه خواهد، بر من واقع شود.
اگرچه مرا بكشد، برای او انتظار خواهم كشید. لیكن راه خود را به حضور او ثابت خواهم ساخت.
اینك الا´ن دعوی خود را مرتّب ساختم و میدانم كه عادل شمرده خواهم شد.
كیست كه بامن مخاصمه كند؟ پس خاموش شده، جان را تسلیم خواهم كرد.
اگر چه هیچ بیانصافی در دست من نیست، و دعای من پاك است.
ای زمین خون مرا مپوشان، و استغاثه مرا آرام نباشد.
«تا به كی برایسخنان، دامها میگسترانید؟ تفكّر كنید و بعد از آن تكلّم خواهیم نمود.
چرامثل بهایم شمرده شویم؟ و در نظر شما نجس نماییم؟
ای كه در غضب خود خویشتن را پاره میكنی، آیا به خاطر تو زمین متروك شود، یا صخره از جای خود منتقل گردد؟
اینك افكار شما را میدانم و تدبیراتی كه ناحقّ بر من میاندیشید.