آیات کتاب مقدس دربارهٔ Oil

تا قرار دهم‌ برای‌ ماتمیانِ صهیون‌ و به‌ ایشان‌ ببخشم‌ تاجی‌ را به‌ عوض‌ خاكستر و روغن‌ شادمانی‌ را به‌ عوض‌ نوحه‌گری‌ و ردای‌ تسبیح‌ را به‌ جای‌ روح‌ كدورت‌ تا ایشان‌ درختان‌ عدالت‌ و مغروس‌ خداوند به‌ جهت‌ تمجید وی‌ نامیده‌ شوند.

و ایشان‌ آمده‌، بر بلندی‌ صهیون‌ خواهند سرایید و نزد احسان‌ خداوند یعنی‌ نزد غلّه‌ و شیره‌ و روغن‌ و نتاج‌ گله‌ و رمه‌ روان‌ خواهند شد و جان‌ ایشان‌ مثل‌ باغ‌ سیرآب‌ خواهد شد و بار دیگر هرگز غمگین‌ نخواهند گشت‌.

پس‌ با طلا و نقره‌ آرایش‌ یافتی‌ و لباست‌ از كتان‌ نازك‌ و ابریشم‌ قلاّبدوزی‌ بود و آرد مَیده‌ و عسل‌ و روغن‌ خوردی‌ و بی‌نهایت‌ جمیل‌ شده‌، به‌ درجه‌ ملوكانه‌ ممتاز گشتی‌.

و بر بستر فاخری‌ كه‌ سفره‌ پیش‌ آن‌ آماده‌ بود نشسته‌، بُخور و روغن‌ مرا بر آن‌ نهادی.

یهودا و زمین‌ اسرائیل‌ سوداگران‌ تو بودند، گندم‌ مِنیت‌ و حلوا و عسل‌ و روغن‌ و بلسان‌ به‌ عوض‌ متاع‌ تو می‌دادند.

زیرا مادر ایشان‌ زنا نموده‌ و والده‌ ایشان‌ بی‌شرمی‌ كرده‌است‌ كه‌ گفت‌: «در عقب‌ عاشقان‌ خود كه‌ نان‌ و آب‌ و پشم‌ و كتان‌ و روغن‌ و شربت‌ به‌ من‌ داده‌اند خواهم‌ رفت‌.»

اما او نمی‌دانست‌ كه‌ من‌ بودم‌ كه‌ گندم‌ و شیره‌ و روغن‌ را به‌ او می‌دادم‌ و نقره‌ و طلایی‌ را كه‌ برای‌ بعل‌ صرف‌ می‌كردند برایش‌ می‌افزودم‌.

و زمین‌ گندم‌ و شیره‌ و روغن‌ را خطاب‌ خواهد كرد و آنها یزْرَعیل‌ را خطاب‌ خواهند كرد.

افرایم‌ باد را می‌خورد و باد شرقی‌ را تعاقب‌ می‌كند. تمامی‌ روز دروغ‌ و خرابی‌ را می‌افزاید و ایشان‌ با آشور عهد می‌بندند و روغن‌ (به‌ جهت‌ هدیه‌) به‌ مصر برده‌ می‌شود.

و خداوند قوم‌ خود را اجابت‌ نموده‌، خواهد گفت‌: «اینك‌ من‌ گندم‌ و شیره‌ و روغن‌ را برای‌ شما می‌فرستم‌ تا از آنها سیر شوید و شما را بار دیگر در میان‌ امّت‌ها عار نخواهم‌ ساخت‌.

پس‌ خرمن‌ از گندم‌ پر خواهد شد و معصره‌ها از شیره‌ و روغن‌ لبریز خواهد گردید.

تو خواهی‌ كاشت‌ امّا نخواهی‌ دروید؛ تو زیتون‌ را به‌ پا خواهی‌ فشرد امّا خویشتن‌ را به‌ روغن‌ تدهین‌ نخواهی‌ نمود؛ و عصیر انگور را امّا شراب‌ نخواهی‌ نوشید.

و من‌ بر زمین‌ و بر كوهها و بر غلّه‌ و عصیر انگور و روغن‌ زیتون‌ و بر هر آنچه‌ زمین‌ می‌رویاند و بر انسان‌ و بهایم‌ و تمامی‌ مشقّت‌های‌ دستها خشكسالی‌ را خواندم‌.

در تمامی‌ این‌ ایام‌ چون‌ كسی‌ به‌ توده‌ بیست‌ (مَنْ) می‌آمد فقط‌ ده‌ (مَنْ) بود و چون‌ كسی‌ به‌ میخانه‌ می‌آمد تا پنجاه‌ رطل‌ از آن‌ بكشَدْ، فقط‌ بیست‌ رطل‌ بود.

و بار دیگر او را خطاب‌ كرده‌، گفتم‌ كه‌ «این‌ دو شاخه‌ زیتون‌ به‌ پهلوی‌ دو لوله‌ زرّینی‌ كه‌ روغن‌ طلا را از خود می‌ریزد چیستند؟»

امّا نادانان مشعلهای خود را برداشته، هیچ روغن با خود نبردند.

و بسیار دیوها را بیرون کردند و مریضان کثیر را روغن مالیده، شفا دادند.

سر مرا به روغن مسح نکردی، لیکن او پایهای مرا به عطر تدهین کرد.

پس پیش آمده، بر زخمهای او روغن و شراب ریخته، آنها را بست واو را بر مرکب خود سوار کرده، به کاروانسرایی رسانید و خدمت او کرد.

گفت صد رطل روغن. بدو گفت سیاه‌ه خود را بگیر و نشسته پنجاه رطل بزودی بنویس.

آنگاه مریم رطلی از عطرِ سنبلِ خالصِ گرانبها گرفته، پایهای عیسی را تدهین کرد و پایهای او را از مویهای خود خشکانید، چنانکه خانه از بوی عطر پر شد.

و هرگاه کسی از شما بیمار باشد، کشیشان کلیسا را طلب کند تا برایش دعا نمایند، و او را به نام خداوند به روغن تدهین کنند.