- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
آیات کتاب مقدس دربارهٔ Offerings
آیات کلیدی کتاب مقدس
و پوست قربانی سوختنی را بكَنَد و آن را قطعهقطعه كند.
و پسران هارونِ كاهن آتش بر مذبح بگذارند، و هیزم بر آتش بچینند.
و پسران هارونِ كَهَنه قطعهها و سر و پیه را بر هیزمی كه بر آتش روی مذبح است بچینند.
و احشایش و پاچههایش را به آب بشویند، و كاهن همه را بر مذبح بسوزاند، برای قربانی سوختنی و هدیۀ آتشین و عطر خوشبو بجهت خداوند .
و اگر قربانی او از گله باشد خواه از گوسفند خواه از بز بجهت قربانی سوختنی، آن را نر بیعیب بگذراند.
و آن را به طرف شمالی مذبح به حضور خداوند ذبح نماید، و پسران هارون كهنه خونش را به اطراف مذبح بپاشند.
و آن را با سرش و پیهاش قطعهقطعه كند، و كاهن آنها را بر هیزمی كه بر آتش روی مذبح است بچیند.
و احشایش و پاچههایش را به آب بشوید، و كاهن همه را نزدیك بیاورد و بر مذبح بسوزاند، كه آن قربانی سوختنی و هدیۀ آتشین و عطر خوشبو بجهت خداوند است.
« و اگر قربانی او بجهت خداوند قربانی سوختنی از مرغان باشد، پس قربانی خود را از فاختهها یا از جوجههای كبوتر بگذراند.
و كاهن آن را نزد مذبح بیاورد و سرش را بپیچد و بر مذبح بسوزاند، و خونش بر پهلوی مذبح افشرده شود.
و چینهدانش را با فضلات آن بیرون كرده، آن را بر جانب شرقی مذبح در جای خاكستر بیندازد.
و آن را از میان بالهایش چاك كند و از هم جدا نكند، و كاهن آن را بر مذبح بر هیزمی كه بر آتش است بسوزاند، كه آن قربانی سوختنی و هدیۀ آتشین و عطر خوشبو بجهت خداوند است.
« و هرگاه كسی قربانی هدیۀ آردی بجهت خداوند بگذراند، پس قربانی او از آرد نرم باشد، و روغن بر آن بریزد و كندر بر آن بنهد.
و آن را نزد پسران هارون كهنه بیاورد، و یك مشت از آن بگیرد یعنی از آرد نرمش و روغنش با تمامی كندرش و كاهن آن را برای یادگاری بسوزاند، تا هدیۀ آتشین و عطر خوشبو بجهت خداوند باشد.
و بقیۀ هدیۀ آردی از آن هارون و پسرانش باشد. این از هدایای آتشین خداوندقدساقداس است.
و هرگاه قربانی هدیۀ آردی پخته شدهای در تنور بگذرانی، پس قرصهای فطیر از آرد نرم سرشته شده به روغن، یا گِردههای فطیر مالیده شده به روغن باشد.
و اگر قربانی تو هدیۀ آردی بر ساج باشد، پس از آرد نرم فطیر سرشته شده به روغن باشد.
و آن را پارهپاره كرده، روغن بر آن بریز. این هدیۀ آردی است.
و اگر قربانی تو هدیۀ آردی تابه باشد از آرد نرم با روغن ساخته شود.
و هدیۀ آردی را كه از این چیزها ساخته شود نزد خداوند بیاور، و آن را پیش كاهن بگذار، و او آن را نزد مذبح خواهد آورد.
و كاهن از هدیۀ آردی یادگاری آن را بردارد و بر مذبح بسوزاند. این هدیۀ آتشین و عطر خوشبو بجهت خداوند است.
و بقیۀ هدیۀ آردی از آن هارون و پسرانش باشد. این از هدایای آتشین خداوند قدساقداس است.
« و هیچ هدیۀ آردی كه بجهت خداوند میگذرانید با خمیرمایه ساخته نشود، زیرا كه هیچ خمیرمایه و عسل را برای هدیۀ آتشین بجهت خداوند نباید سوزانید.
آنها را برای قربانی نوبرها بجهت خداوند بگذرانید، لیكن برای عطر خوشبو به مذبح برنیارند.
و هر قربانی هدیۀ آردی خود را به نمك نمكین كن، و نمك عهد خدای خود را از هدیۀ آردی خود بازمدار، با هر قربانی خود نمك بگذران.