God
آیاتی که از God نام میبرند
زیرا كه چون خواندم، شما ابا نمودید و دستهای خود را افراشتم و كسی اعتنا نكرد.
بلكه تمامی نصیحت مرا ترك نمودید و توبیخ مرا نخواستید.
آنگاه مرا خواهند خواند لیكن اجابت نخواهم كرد، و صبحگاهان مرا جستجو خواهند نمود اما مرا نخواهند یافت.
چونكه معرفت را مكروه داشتند، و ترس خداوند را اختیار ننمودند،
و نصیحت مرا پسند نكردند، و تمامی توبیخ مرا خوار شمردند،
اما هر كه مرا بشنود در امنّیت ساكن خواهد بود، و از ترس بلا مستریح خواهد ماند.»
ای پسر من اگر سخنان مرا قبول مینمودی و اوامر مرا نزد خود نگاه میداشتی،
آنگاه ترس خداوند را میفهمیدی، و معرفت خدا را حاصل مینمودی.
زیرا خداوند حكمت را میبخشد، و از دهان وی معرفت و فطانت صادر میشود.
به جهت مستقیمان، حكمت كامل را ذخیره میكند و برای آنانی كه در كاملّیت سلوك مینمایند، سپر میباشد،
تا طریقهای انصاف را محافظت نماید و طریق مقّدسان خویش را نگاه دارد.
كه مُصاحبِ جوانی خود را ترك كرده، و عهد خدای خویش را فراموش نموده است.
ای پسر من، تعلیم مرا فراموش مكن و دل تو اوامر مرا نگاه دارد،
آنگاه نعمت و رضامندی نیكو، در نظر خدا و انسان خواهی یافت.
به تمامی دل خود بر خداوند توكل نما و بر عقل خود تكیهمكن.
خویشتن را حكیم مپندار، از خداوند بترس و از بدی اجتناب نما.
از مایملك خود خداوند را تكریم نما و از نوبرهای همه محصول خویش.
ای پسر من، تأدیب خداوند را خوار مشمار، و توبیخ او را مكروه مدار.
زیرا خداوند هر كه را دوست دارد تأدیب مینماید، مثل پدرْ پسر خویش را كه از او مسرور میباشد.
به دست راست وی طول ایام است، و به دست چپش دولت و جلال.
طریقهای وی طریقهای شادمانی است و همه راههای وی سلامتی میباشد.
به جهت آنانی كه او را به دست گیرند، درخت حیات است و كسی كه به او متمّسك میباشد خجسته است.
خداوند به حكمت خود زمین را بنیاد نهاد، و به عقل خویش آسمان را استوار نمود.
به علم او لجّهها مُنْشَّق گردید، و افلاك شبنم را میچكانید.
زیرا خداوند اعتماد تو خواهد بود و پای تو را از دام حفظ خواهد نمود.