God

بسیار ذلیل شده‌ام. ای خداوند، موافق کلام خود مرا زنده ساز!

ای خداوند هدایای تَبَرُّعی دهان مرا منظور فرما و داوریهای خود را به من بیاموز.

جان من همیشه در کف من است، لیکن شریعت تو را فراموش نمی‌کنم.

شریران برای من دام گذاشته‌اند، امّا از وصایای تو گمراه نشدم.

دل خود را برای بجا آوردن فرایض تو مایل ساختم، تا ابدالآباد و تا نهایت.

{س} مردمانِ دو رو را مکروه داشته‌ام، لیکن شریعت تو را دوست می‌دارم.

ستر و سپر من تو هستی. به کلام تو انتظار می‌کشم.

ای بدکاران، از من دور شوید! و اوامر خدای خویش را نگاه خواهم داشت.

مرا به حسب کلامخود تأیید کن تا زنده شوم و از امید خود خجل نگردم.

مرا تقویّت کن تا رستگار گردم و بر فرایض تو دائماً نظر نمایم.

همهٔ کسانی را که از فرایض تو گمراه شده‌اند، حقیر شمرده‌ای زیرا که مکر ایشان دروغ است.

جمیع شریران زمین را مثل دُرد هلاک می‌کنی. بنابراین شهادات تو را دوست می‌دارم.

موی بدن من از خوف تو برخاسته است و از داوریهای تو ترسیدم.

برای سعادت بندهٔ خود ضامن شو تا متکبّران بر من ظلم نکنند.

چشمانم برای نجات تو تار شده است و برای کلام عدالت تو.

با بندهٔ خویش موافق رحمانیّتت عمل نما و فرایض خود را به من بیاموز.

من بندهٔ تو هستم. مرا فهیم گردان تا شهادات تو را دانسته باشم.

وقت است که خداوند عمل کند زیرا که شریعت تو را باطل نموده‌اند.

بنابراین، اوامر تو را دوست می‌دارم، زیادتر از طلا و زر خالص.

بنابراین، همهٔٔ وصایای تو را در هر چیزْ راست می‌دانم، و هر راه دروغ را مکروه می‌دارم.

کشف کلام تو نور می‌بخشد و ساده دلان را فهیم می‌گرداند.

دهان خود را نیکو باز کرده، نفس زدم زیرا که مشتاق وصایای تو بودم.

بر من نظر کن و کَرَم فرما، برحسب عادت تو به آنانی که نام تو را دوست می‌دارند.

قدمهای مرا در کلامخودت پایدار ساز، تا هیچ بدی بر من تسلط نیابد.

مرا از ظلم انسان خلاصی ده، تا وصایای تو را نگاه دارم.