God

لیکن ما یاه را متبارک خواهیم خواند، از الآن و تا ابدالآباد. هلّلویاه!

خداوند را محبّت می‌نمایم زیرا که آواز من و تضّرع مرا شنیده است.

زیرا که گوش خود را به من فرا داشته است، پس مدّت حیات خود، او را خواهم خواند.

آنگاه نام خداوند را خواندم. آه ای خداوند جان مرا رهایی ده!

خداوند رئوف و عادل است و خدای ما رحیم است.

خداوند ساده دلان را محافظت می‌کند. ذلیل بودم و مرا نجات داد.

ای جان من به آرامی خود برگرد، زیرا خداوند به تو احسان نموده است.

زیرا که جان مرا از موت خلاصی دادی و چشمانم را از اشک و پایهایم را از لغزیدن.

به حضور خداوند سالک خواهم بود، در زمین زندگان.

خداوند را چه ادا کنم، برای همهٔ احسانهایی که به من نموده است؟

پیاله نجات را خواهم گرفت و نام خداوند را خواهم خواند.

نذرهای خود را به خداوند ادا خواهم کرد، به حضور تمامی قوم او.

موت مقدّسان خداوند در نظر وی گرانبها است.

آه ای خداوند، من بندهٔ تو هستم! من بندهٔ تو و پسر کنیز تو هستم. بندهای مرا گشوده‌ای!

قربانی‌های تشکر نزد تو خواهم گذرانید و نام خداوند را خواهم خواند.

نذرهای خود را به خداوند ادا خواهم کرد، به حضور تمامی قوم وی،

در صحنهای خانهٔ خداوند، در اندرون تو ای اورشلیم. هلّلویاه!

ای جمیع امّت‌ها خداوند را تسبیحبخوانید! ای تمامی قبایل! او را حمد گویید!

زیرا که رحمت او بر ما عظیم است و راستی خداوند تا ابدالآباد. هلّلویاه!

خداوند را حمد گویید زیرا که نیکوست و رحمت او تا ابدالآباد است.

اسرائیل بگویند که رحمت او تا ابدالآباد است.

خاندان هارون بگویند که رحمت او تا ابدالآباد است.

ترسندگان خداوند بگویند که رحمت او تا ابدالآباد است.

در تنگی یاه را خواندم. یاه مرا اجابت فرموده، در جای وسیع آورد.

خداوند با من است، پس نخواهم ترسید. انسان به من چه تواند کرد؟