God

تو وصایای خود را امر فرموده‌ای تا آنها را تماماً نگاه داریم.

کاش که راه‌های من مستحکم شود تا فرایض تو را حفظ کنم.

آنگاه خجل نخواهم شد چون تمام اوامر تو را در مدّ نظر خود دارم.

تو را به راستی دل حمد خواهم گفت چون داوریهای عدالت تو را آموخته شوم.

فرایض تو را نگاه می‌دارم. مرا بالکلّیه ترک منما.

{ب} به چه چیز مرد جوان راه خود را پاک می‌سازد؟ به نگاه داشتنش موافق کلام تو.

به تمامیِ دل تو را طلبیدم. مگذار که از اوامر تو گمراه شوم.

کلام تو را در دل خود مخفی داشتم که مبادا به تو گناه ورزم.

ای خداوند تو متبارک هستی فرایض خود را به من بیاموز.

به لبهای خود بیان کردم تمامیِ داوریهای دهان تو را.

در طریق شهادات تو شادمانم.

چنانکه در هر قسم توانگری، در وصایای تو تفکّر می‌کنم و به طریق‌های تو نگران خواهم بود.

از فرایض تو لذّت می‌برم، پس کلام تو را فراموش نخواهم کرد.

{ج} به بندهٔ خود احسان بنما تا زنده شوم و کلام تو را حفظ نمایم.

چشمان مرا بگشا تا از شریعت تو چیزهای عجیب بینم.

من در زمین غریب هستم. اوامر خود را از من مخفی مدار.

جان من شکسته می‌شود از اشتیاق داوریهای تو در هر وقت.

متکبران ملعون را توبیخ نمودی، که از اوامر تو گمراه می‌شوند.

ننگ و رسوایی را از من بگردان، زیرا که شهادات تو را حفظ کرده‌ام.

سروران نیز نشسته، به ضدّ من سخن گفتند. لیکن بندهٔ تو در فرایض تو تفکّر می‌کند.

{د} جان من به خاک چسبیده است. مرا موافق کلام خود زنده ساز.

راه‌های خود را ذکر کردم و مرا اجابت نمودی. پس فرایض خویش را به من بیاموز.

طریق وصایای خود را به من بفهمان و در کارهای عجیب تو تفکّر خواهم نمود.

جان من از حزن گداخته می‌شود. مرا موافق کلام خود برپا بدار.

راه دروغ را از من دور کن و شریعت خود را به من عنایت فرما.