Eli

و آن مرد هر سال برای عبادت نمودن و قربانی گذرانیدن برای یهُوَه صبایوت از شهر خود به شیلُوه میآمد، و حُفْنِی و فینَحاس دو پسر عِیلِی، كاهنان خداوند در آنجا بودند.

و بعد از اكل و شرب نمودنِ ایشان در شیلوه، حَنّا برخاست و عیلی كاهن بر كرسی خود نزدستونی در هیكل خدا نشسته بود.

و چون دعای خود را به حضور خداوند طول داد، عیلی دهن او را ملاحظه كرد.

و حَنّا در دل خود سخن میگفت، و لبهایش فقط، متحرك بود و آوازش مسموع نمیشد، و عیلی گمان برد كه مست است.

پس عیلی وی را گفت: تا به كی مست میشوی؟ شرابت را از خود دور كن.

عیلی در جواب گفت: به سلامتی برو و خدای اسرائیل مسألتی را كه از او طلب نمودی، تو را عطا فرماید.

و گاو را ذبح نمودند، و پسر را نزد عیلی آوردند.

پس اَلْقانَه به خانۀ خود به رامَه رفت و آن پسر به حضور عیلی كاهنْ، خداوند را خدمت مینمود.

و پسران عیلی از بنیبَلِیعال بودند و خداوند را نشناختند.

و عیلی اَلْقانَه و زنش را بركت داده، گفت: خداوند تو را از این زن به عوض عاریتی كه به خداوند داده ای، اولاد بدهد. پس به مكان خود رفتند.

و عیلی بسیار سالخورده شده بود، و هر چه پسرانش با تمامی اسرائیل عمل مینمودند، می شنید، و اینكه چگونه با زنانی كه نزد در خیمۀ اجتماع خدمت میكردند، میخوابیدند.

و مرد خدایی نزد عیلی آمده، به وی گفت: « خداوند چنین میگوید: آیا خود را بر خاندان پدرت هنگامی كه ایشان در مصر در خانۀ فرعون بودند، ظاهر نساختم؟

و آن پسر، سموئیل، به حضور عیلی، خداوند را خدمت مینمود، و در آن روزها كلام خداوند نادر بود و رؤیا مكشوف نمی شد.

و در آن زمان واقع شد كه چون عیلی در جایش خوابیده بود و چشمانش آغاز تار شدن نموده، نمیتوانست دید،

پس نزد عیلی شتافته، گفت: اینك حاضرم زیرا مرا خواندی. او گفت: نخواندم؛ برگشته، بخواب. و او برگشته، خوابید.

و خداوند بار دیگر خواند: ای سموئیل! و سموئیل برخاسته، نزد عیلی آمده، گفت: اینك حاضرم زیرا مرا خواندی. او گفت: ای پسرم تو را نخواندم؛ برگشته، بخواب.

و خداوند باز سموئیل را بار سوم خواند و او برخاسته، نزد عیلی آمده، گفت: اینك حاضرم زیرا مرا خواندی. آنگاه عیلی فهمید كه یهُوَه، پسر را خوانده است.

و عیلی به سموئیل گفت: برو و بخواب و اگر تو را بخوانَد، بگو ای خداوند بفرما زیرا كه بندۀ تو می شنود. پس سموئیل رفته، در جای خود خوابید.

در آن روز هر چه دربارۀ خانۀ عیلی گفتم بر او اجرا خواهم داشت، و شروع نموده، به انجام خواهم رسانید.

بنابراین برای خاندان عیلی قسم خوردم كه گناه خاندان عیلی به قربانی و هدیه، تا به ابد كفاره نخواهد شد.»

و سموئیل تا صبح خوابید و درهای خانۀ خداوند را باز كرد، و سموئیل ترسید كه عیلی را از رؤیا اطلاع دهد.

اما عیلی سموئیل را خوانده، گفت: ای پسرم سموئیل! او گفت: لبیك

و قوم به شیلوه فرستاده، تابوت عهد یهُوَه صبایوت را كه در میان كروبیان ساكن است از آنجا آوردند، و دو پسر عیلی حُفْنی و فینَحاس در آنجا با تابوت عهد خدا بودند.

و تابوت خدا گرفته شد، و دو پسر عیلی حُفْنی و فینَحاس كشته شدند.

و چون وارد شد، اینك عیلی به كنار راه بر كرسی خود مراقب نشسته، زیرا كه دلش دربارۀ تابوت خدا مضطرب می بود. و چون آن مرد به شهر داخل شده، خبر داد، تمامی شهر نعره زدند.