مزامیر۵۰

داور الهی جهان را فرامی‌خواند

۱
{مزمور آساف} خدا، خدا یهوه تکلّم می‌کند و زمین را از مَطْلَع آفتاب تا به مغربش می‌خواند.
۲
از صهیون که کمال زیبایی است، خدا تجلّی نموده است.
۳
خدای ما می‌آید و سکوت نخواهد نمود. آتش پیش روی او می‌بلعد و طوفان شدید گرداگرد وی خواهد بود.
۴
آسمان را از بالا می‌خواند و زمین را، تا قوم خود را داوری کند،
۵
مقدّسانِ مرا نزد من جمع کنید، که عهد را با من به قربانی بسته‌اند.
۶
و آسمانها از انصاف او خبر خواهند داد، زیرا خدا خود داور است، سلاه.

خدا آیین تهی را رد می‌کند

۷
ای قوم من بشنوتا سخن گویم، و ای اسرائیل تا برایت شهادت دهم که خدا، خدای تو من هستم.
۸
دربارهٔٔ قربانی‌هایت تو را توبیخ نمی‌کنم و قربانی‌های سوختنیِ تو دائماً در نظر من است.
۹
گوسالهای از خانهٔ تو نمی‌گیرم و نه بزی از آغل تو.
۱۰
زیراکه جمیع حیوانات جنگلاز آن منند و بهایمی که بر هزاران کوه می‌باشند.
۱۱
همهٔ پرندگان کوه‌ها را می‌شناسم و وحوش صحرا نزد من حاضرند.
۱۲
اگر گرسنه می‌بودم تو را خبر نمی‌دادم، زیرا ربع مسکون و پُری آن از آن من است.
۱۳
آیا گوشت گاوان را بخورم و خون بزها را بنوشم؟
۱۴
برای خدا قربانی تشکر را بگذران، و نذرهای خویش را به حضرت اعلی وفا نما.
۱۵
پس در روز تنگی مرا بخوان تا تو را خلاصی دهم و مرا تمجید بنمایی.

محکومیت شریران

۱۶
و امّا به شریر خدا می‌گوید، ترا چه کار است که فرایض مرا بیان کنی و عهد مرا به زبان خود بیاوری؟
۱۷
چونکه تو از تأدیب نفرت داشته‌ای و کلام مرا پشتسر خود انداخته‌ای.
۱۸
چون دزد را دیدی او را پسند کردی و نصیب تو با زناکاران است.
۱۹
دهان خود را به شرارت گشوده‌ای و زبانت حیله را اختراع می‌کند.
۲۰
نشسته‌ای تا به ضد برادر خود سخن رانی و دربارهٔٔ پسر مادر خویش غیبت گویی.
۲۱
این را کردی و من سکوت نمودم. پس گمان بردی که من مثل تو هستم. لیکن تو را توبیخ خواهم کرد. و این را پیش نظر تو به ترتیب خواهم نهاد.

لزوم دینداری حقیقی

۲۲
ای فراموشکنندگان خدا، در این تفکر کنید! مبادا شما را بدرم و رهاننده‌ای نباشد.
۲۳
هر که قربانی تشکر را گذراند مرا تمجید می‌کند، و آنکه طریق خود را راست سازد، نجات خدا را به وی نشان خواهم داد.
Use ← → arrow keys to navigate
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options