Wersety biblijne o Industry

Idź do mrówki, leniwcze! obacz drogi jej, a nabądź mądrości;

Która, choć nie ma wodza, ani przełożonego, ani pana,

Przecież w lecie gotuje pokarm swój, a zgromadza w żniwa żywność swoję.

Do nędzy przywodzi ręka zdradliwa; ale ręka pracowita ubogaca.

Kto zbiera w lecie, jest syn roztropny; kto dosypia we żniwa, jest syn pohańbienia.

Doglądaj pilnie dobytku twego, a miej pieczę o trzodach twoich.

Boć nie na wieki trwa bogactwo, ani korona od narodu do narodu.

Gdy wzrasta trawa, a ukazują się zioła, tedy z gór siano zbierają.

Owce będą na szaty twoje, a nagrodą polną kozły.

Nadto dostatek mleka koziego na pokarm twój, na pokarm domu twego, i na pożywienie dziewek twoich.

Mrówki, huf słaby, które sobie jednak w lecie gotują pokarm swój;

Króliki, twór słaby, którzy jednak budują w skale dom swój;

Szarańcze króla nie mają, a wszakże wszystkie hufami wychodzą;

Pająk rękoma robi, a bywa w pałacach królewskich.

Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi.

Podobna jest okrętom kupieckim; z daleka przywodzi żywność swoję.

I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym.

Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.

Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.

Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej.

Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.

Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu.

Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; albowiem wszystka czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą.

Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.

Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi.