Spreuken 6:1-19 (STVE) | TrulyRandomVerse

1

Mijn zoon! zo gij voor uw naaste borg geworden zijt, voor een vreemde uw hand toegeklapt hebt;

2

Gij zijt verstrikt met de redenen uws monds; gij zijt gevangen met de redenen uws monds.

3

Doe nu dit, mijn zoon! en red u, dewijl gij in de hand uws naasten gekomen zijt; ga, onderwerp uzelven, en sterk uw naaste.

4

Laat uw ogen geen slaap toe, noch uw oogleden sluimering.

5

Red u, als een ree uit de hand des jagers, en als een vogel uit de hand des vogelvangers.

6

Ga tot de mier, gij luiaard! zie haar wegen, en word wijs;

7

Dewelke, geen overste, ambtman noch heerser hebbende,

8

Haar brood bereidt in den zomer, haar spijs vergadert in den oogst.

9

Hoe lang zult gij, luiaard, nederliggen? Wanneer zult gij van uw slaap opstaan?

10

Een weinig slapens, een weinig sluimerens, een weinig handvouwens, al nederliggende;

11

Zo zal uw armoede u overkomen als een wandelaar, en uw gebrek als een gewapend man.

12

Een Belialsmens, een ondeugdzaam man gaat met verkeerdheid des monds om;

13

Wenkt met zijn ogen, spreekt met zijn voeten, leert met zijn vingeren;

14

In zijn hart zijn verkeerdheden, hij smeedt te aller tijd kwaad; hij werpt twisten in.

15

Daarom zal zijn verderf haastelijk komen; hij zal schielijk verbroken worden, dat er geen genezen aan zij.

16

Deze zes haat de HEERE; ja, zeven zijn Zijn ziel een gruwel:

17

Hoge ogen, een valse tong, en handen, die onschuldig bloed vergieten;

18

Een hart, dat ondeugdzame gedachten smeedt; voeten, die zich haasten, om tot kwaad te lopen;

19

Een vals getuige, die leugenen blaast; en die tussen broederen krakelen inwerpt.

Spreuken 6:1-19