इय्योब ६:१४-२३

१४

“जो कोणी मित्रावर दया करण्यापासून स्वतःस आवरतो त्याने सर्वसमर्थाचे भय सोडून दिले आहे.

१५

माझे बंधुजन खंडित झालेल्या ओढ्याप्रमाणे, वाहून जाणार्‍या ओहोळाप्रमाणे दगा देणारे आहेत

१६

जो ओढा वितळणार्‍या बर्फाने अदृश्य होतो; आणि द्रवीकरण होत असलेल्या हिमामुळे तो फुगून जातो,

१७

तो तापला म्हणजे आटून जातो; उन्हाळ्यात तो आपल्या जागीच नाहीसा होतो.

१८

प्रवासी काफिले टवटवीत होण्यासाठी बाजूला वळतात, परंतु ते ओसाड ठिकाणी जातात आणि नष्ट होतात.

१९

तेमाच्या काफिल्यांनी पाण्याचा शोध केला, शबाच्या व्यापारी प्रवाशांनी पाण्याची आशा धरली.

२०

ते त्रस्त झाले, कारण त्यांना खात्री झाली होती; केवळ निराश होण्यासाठी ते तिथे आले.

२१

तुम्ही सुद्धा माझी मदत करू शकत नाही असे सिद्ध झाले आहे; कारण अनर्थ पाहिला की तुम्ही घाबरून जाता.

२२

‘माझ्यावतीने काहीतरी द्या, तुमच्या संपत्तीतून माझी किंमत मोजून मला मुक्त करा,

२३

माझ्या शत्रूच्या हातातून मला सोडवा, किंवा निर्दयाच्‍या तावडीतून माझी सुटका करा,’ मी कधी असे म्हटले का?