زکریا ۱۱:۱-۱۰
۱
ای لبنان درهای خود را باز كن تا آتش،سروهای آزاد تو را بسوزاند.
۲
ای صنوبر ولِوِلَه نما زیرا كه سرو آزاد افتاده است (و درختان) بلند خراب شده. ای بلوطهای باشان ولوله نمایید زیرا كه جنگل منیع افتاده است.
۳
صدای وِلْوِلَه شبانان است زیرا كه جلال ایشان خراب شده؛ صدای غرّش شیران ژیان است زیرا كه شوكت اُردُنّ ویران گردیده است.
۴
یهوه خدای من چنین می‌فرماید كه گوسفندان ذبح را بچران
۵
كه خریداران ایشان آنها را ذبح می‌نمایند و مجرم شمرده نمی‌شوند و فروشندگان ایشان می‌گویند: خداوند متبارك باد زیرا كه دولتمند شده‌ایم. و شبانان آنها برایشان شفقت ندارند.
۶
زیرا خداوند می‌گوید: بر ساكنان این زمین بار دیگر ترحّم نخواهم نمود و اینك من هر كس از مردمان را به دست همسایه‌اش و به دست پادشاهش تسلیم خواهم نمود و زمین را ویران خواهند ساخت و از دست ایشان رهایی نخواهم بخشید.
۷
پس من گله ذبح یعنی ضعیف‌ترین گله را چرانیدم و دو عصا برای خود گرفتم كه یكی از آنها را نَعْمَه نامیدم و دیگری را حَبال نام نهادم و گله را چرانیدم.
۸
و در یك ماه سه شبان را منقطع ساختم و جان من از ایشان بیزار شد و جان ایشان نیز از من متنفّر گردید.
۹
پس گفتم شما را نخواهم چرانید. آنكه مُردنی است بمیرد و آنكه هلاك شدنی است هلاك شود و باقی‌ماندگان گوشت یكدیگر را بخورند.
۱۰
پس عصای خود نَعْمَه را گرفته، آن را شكستم تا عهدی را كه با تمامی قوم‌ها بسته بودم شكسته باشم.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings