اعداد ۲۱:۱-۱۴
۱
و چون كنعانی كه ملك عَراد و در جنوب ساكن بود، شنید كه اسرائیل از راه اَتاریم می‌آید، با اسرائیل جنگ كرد و بعضی از ایشان را به اسیری برد.
۲
و اسرائیل برای خداوند نذر كرده، گفت: « اگر این قوم را به دست من تسلیم نمایی، شهرهای ایشان را بالكلّ هلاك خواهم ساخت.»
۳
پس خداوند دعای اسرائیل رامستجاب فرموده، كنعانیان را تسلیم كرد، و ایشان و شهرهای ایشان را بالكلّ هلاك ساختند. و آن مكان حُرمه نامیده شد.
۴
و از كوه هور به راه بحر قُلزم كوچ كردند تا زمین ادوم را دور زنند. و دل قوم به سبب راه، تنگ شد.
۵
و قوم بر خدا و موسی شكایت آورده، گفتند: « كه ما را از مصر چرا برآوردید تا در بیابان بمیریم؟ زیرا كه نان نیست و آب هم نیست! و دل ما از این خوراكِ سخیف كراهت دارد!»
۶
پس خداوند ، مارهای آتشی در میان قوم فرستاده، قوم را گزیدند، و گروهی كثیر از اسرائیل مردند.
۷
و قوم نزد موسی آمده، گفتند: « گناه كرده‌ایم زیرا كه بر خداوند و بر تو شكایت آورده‌ایم، پس نزد خداوند دعا كن تا مارها را از ما دور كند.» و موسی بجهت قوم استغاثه نمود.
۸
و خداوند به موسی گفت: « مار آتشینی بساز و آن را بر نیزه‌ای بردار، و هر گزیده شده‌ای كه بر آن نظر كند، خواهد زیست.»
۹
پس موسی مار برنجینی ساخته، بر سر نیزه‌ای بلند كرد، و چنین شد كه اگر مار كسی را گزیده بود، به مجرد نگاه كردن بر آن مار برنجین، زنده می‌شد.
۱۰
و بنی‌اسرائیل كوچ كرده، در اوبوت اردو زدند.
۱۱
و از اوبوت كوچ كرده، در عَیی عَباریم، در بیابانی كه در مقابل موآب به طرف طلوع آفتاب است، اردو زدند.
۱۲
و از آنجا كوچ كرده، به وادی زارَد اردو زدند.
۱۳
و از آنجا كوچ كرده،به آن طرف اَرْنون كه در بیابان خارج از حدود اموریان می‌باشد اردو زدند، زیرا كه اَرْنون حد موآب در میان موآب و اموریان است.
۱۴
از این جهت، در كتاب جنگهای خداوند گفته می‌شود: « واهیب در سوفه و وادیهای ارنون،
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings