میخا ۱:۱-۹
۱
كلام خداوند كه بر میكاهِ مورَشَتی در ایام یوتام و آحاز و حِزْقیا، پادشاهان یهودا نازل شد و آن را درباره سامره و اورشلیم دید.
۲
ای جمیع قوم‌ها بشنوید و ای زمین و هر چه در آن است گوش بدهید، و خداوند یهوه یعنی خداوند از هیكل قدسش بر شما شاهد باشد.
۳
زیرا اینك خداوند از مكان خود بیرون می‌آید و نزول نموده، بر مكان‌های بلند زمین می‌خرامد.
۴
و كوهها زیر او گداخته می‌شود و وادیها مُنْشَقّ می‌گردد، مثل موم پیش آتش و مثل آب كه به نشیب ریخته شود.
۵
این همه به سبب عصیان یعقوب و گناه خاندان اسرائیل است. عصیان یعقوب چیست؟ آیا سامره نیست؟ و مكان‌های بلند یهودا چیست؟ آیا اورشلیم نمی‌باشد؟
۶
پس سامره را به توده سنگ صحرا و مكان غَرس نمودن مَوْها مبدّل خواهم ساخت و سنگهایش را به درّه ریخته، بنیادش را منكشف خواهم نمود.
۷
و همه بتهای تراشیده شده آن خرد و همه مزدهایش به آتش سوخته خواهد شد و همه تماثیلش را خراب خواهم كرد زیرا كه از مزد فاحشه آنها را جمع كرد و به مزد فاحشه خواهد برگشت.
۸
به این سبب ماتم گرفته، وِلْوَلَه خواهم نمود و برهنه و عریان راه خواهم رفت و مثل شغالها ماتم خواهم گرفت و مانند شتر مرغهانوحه‌گری خواهم نمود.
۹
زیرا كه جراحت‌های وی علاج‌پذیر نیست چونكه به یهودا رسیده و به دروازه‌های قوم من یعنی به اورشلیم داخل گردیده است.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings