محکوم کردن ریاکاری رهبران

۱

آنگاه عیسی آن جماعت و شاگردان خود را خطاب کرده،

۲

گفت، کاتبان و فریسیان بر کرسی موسی نشستهاند.

۳

پس آنچه به شما گویند، نگاه دارید و بجا آورید، لیکن مثل اعمال ایشان مکنید زیرا می‌گویند و نمی‌کنند.

۴

زیرا بارهای گران و دشوار را می‌بندند و بر دوش مردم می‌نهند و خود نمی‌خواهند آنها را به یک انگشت حرکت دهند.

۵

و همهٔ کارهای خود را می‌کنند تا مردم، ایشان را ببینند. حمایلهای خود را عریض و دامنهای قبای خود را پهن می‌سازند،

۶

و بالا نشستن در ضیافت‌ها و کرسیهای صدر در کنایس را دوست می‌دارند،

۷

و تعظیم در کوچه‌ها را و اینکه مردم ایشان را آقا آقا بخوانند.

۸

لیکن شما آقا خوانده مشوید، زیرا استاد شما یکی است، یعنی مسیح و جمیع شما برادرانید.

۹

و هیچ کس را بر زمین، پدر خود مخوانید زیرا پدر شما یکی است که در آسمان است.

۱۰

و پیشوا خوانده مشوید، زیرا پیشوای شما یکی است، یعنی مسیح.

۱۱

و هر که از شما بزرگتر باشد، خادم شما بُوَد.

۱۲

و هر که خود را بلند کند، پست گردد و هر که خود را فروتن سازد سرافراز گردد.