ارمیا ۶:۱۶-۳۰
۱۶
خداوند چنین می‌گوید: «بر طریق‌ها بایستید و ملاحظه نمایید و درباره طریق‌های قدیم سؤآل نمایید كه طریق نیكو كدام است تا در آن سلوك نموده، برای جان خود راحت بیابید، لیكن ایشان جواب دادند كه در آن سلوك نخواهیم كرد.
۱۷
و من پاسبانان بر شما گماشتم (كه می‌گفتند): به آواز كَرِنّا گوش دهید، اما ایشان گفتند گوش نخواهیم داد.
۱۸
پس ای امّت‌ها بشنوید و ای جماعت آنچه را كه در میان ایشان است بدانید!
۱۹
ای زمین بشنو اینك من بلایی بر این قوم می‌آورم كه ثمره خیالات ایشان خواهد بود زیرا كه به كلام من گوش ندادند و شریعت مرا نیز ترك نمودند.
۲۰
چه فایده دارد كه بخور از سبا و قَصب‌الذّریره از زمین بعید برای من آورده می‌شود. قربانی‌های سوختنی شما مقبول نیست و ذبایح شما پسندیده من نی.»
۲۱
بنابراین خداوند چنین می‌گوید: «اینك من پیش روی این قوم سنگهای لغزش‌دهنده خواهم نهاد و پدران و پسران با هم از آنها لغزش خواهند خورد و ساكن زمین با همسایه‌اش هلاك خواهند شد.»
۲۲
خداوند چنین می‌گوید: «اینك قومی از زمین شمال می‌آورم و امّتی عظیم از اقصای زمین خواهند برخاست.
۲۳
و كمان و نیزه خواهند گرفت. ایشان مردان ستمكیش می‌باشند كه ترحّم ندارند. به آواز خود مثل دریا شورش خواهند نمود و بر اسبان سوار شده، مثل مردان جنگی به‌ضدّ تو ای دختر صهیون صف‌آرایی خواهند كرد.»
۲۴
آوازه این را شنیدیم و دستهای ما سُست گردید. تنگی و درد مثل زنی كه می‌زاید ما را در گرفته است.
۲۵
به صحرا بیرون مشوید و به راه مروید زیرا كه شمشیر دشمنان و خوف از هر طرف است.
۲۶
ای دختر قوم من پلاس بپوش و خویشتن را در خاكستر بغلطان. ماتم پسر یگانه و نوحه‌گری تلخ برای خود بكن زیرا كه تاراج‌كننده ناگهان بر ما می‌آید.
۲۷
تو را در میان قوم خود امتحان‌كننده و قلعه قرار دادم تا راههای ایشان را بفهمی و امتحان كنی.
۲۸
همه ایشان سخت متمرّد شده‌اند و برای نمّامی كردن گردش می‌كنند. برنج و آهن می‌باشند و جمیع ایشان فساد كننده‌اند.
۲۹
دَم پر زور می‌دمد و سُرب در آتش فانی می‌گردد و قالگر عبث قال می‌گذارد زیرا كه شریران جدا نمی‌شوند.
۳۰
نقره ترك شده نامیده می‌شوند زیرا خداوند ایشان را ترك كرده است.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings