حزقیال ۲۷:۱۵-۳۶
۱۵
بنی‌دَدان سوداگران تو و جزایر بسیار بازارگانان دست تو بودند. شاخهای عاج و آبنوس را با تو معاوضت می‌كردند.
۱۶
اَرام به فراوانی صنایع تو سوداگران تو بودند. بَهْرَمان و اَرْغَوان و پارچه‌های قلاّبدوزی و كتان نازك و مرجان و لعل به عوض بضاعت تو می‌دادند.
۱۷
یهودا و زمین اسرائیل سوداگران تو بودند، گندم مِنیت و حلوا و عسل و روغن و بلسان به عوض متاع تو می‌دادند.
۱۸
دمشق به فراوانی صنایع تو و كثرت هر قسم اموال با شراب حَلْبُون و پشم سفید با تو سودا می‌كردند.
۱۹
وَدان و یاوان ریسمان به عوض بضاعت تو می‌دادند. آهن مصنوع و سلیخه و قصب الذرّیره از متاعهای تو بود.
۲۰
ددان با زین پوشهای نفیس به جهت سواری سوداگران تو بودند.
۲۱
عرب و همه سروران قیدار بازارگانانِ دست تو بودند. با بره‌ها و قوچها و بزها با تو داد و ستد می‌كردند.
۲۲
تجّار شَبا و رَعْمَه سوداگران تو بودند. بهترین همه ادویه‌جات و هرگونه سنگ گرانبها و طلا به عوض بضاعت تو می‌دادند.
۲۳
حرّان و كَنَّه و عَدَن و تجّار شبا و آشور و كِلْمَد سوداگران تو بودند.
۲۴
اینان با نفایس و رداهای آسمانجونی و قلاّبدوزی و صندوقهای پر از رختهای فاخر ساخته شده از چوب سرو آزاد و بسته شده با ریسمانها در بازارهای تو سوداگران تو بودند.
۲۵
كشتیهای ترشیش قافله‌های متاع تو بودند. پس در وسط دریا توانگر و بسیار معزّز گردیدی.
۲۶
پاروزنانت تو را به آبهای عظیم‌بردند و باد شرقی تو را در میان دریا شكست.
۲۷
اموال و بضاعت و متاع و ملاّحان و ناخدایان و قلاّفان و سوداگران و جمیع مردان جنگی كه در تو بودند، با تمامی جمعیتی كه در میان تو بودند در روز انهدام تو در وسط دریا افتادند.
۲۸
«از آواز فریاد ناخدایانت ساحلها متزلزل گردید.
۲۹
و جمیع پاروزنان و ملاّحان و همه ناخدایان دریا از كشتیهای خود فرود آمده، در زمین می‌ایستند.
۳۰
و برای تو آواز خود را بلند كرده، به تلخی ناله می‌كنند و خاك بر سر خود ریخته، در خاكستر می‌غلطند.
۳۱
و برای تو موی خود را كنده، پلاس می‌پوشند و با مرارت جان و نوحه تلخ برای تو گریه می‌كنند.
۳۲
و در نوحه خود برای تو مرثیه می‌خوانند. و بر تو نوحه‌گری نموده، می‌گویند: كیست مثل صور و كیست مثل آن شهری كه در میان دریا خاموش شده است؟
۳۳
هنگامی كه بضاعت تو از دریا بیرون می‌آمد، قومهای بسیاری را سیر می‌گردانیدی و پادشاهان جهان را به فراوانی اموال و متاع خود توانگر می‌ساختی.
۳۴
امّا چون از دریا، در عمق‌های آبها شكسته شدی، متاع و تمامی جمعیت تو در میانت تلف شد.
۳۵
جمیع ساكنان جزایر به سبب تو متحیر گشته و پادشاهان ایشان به شدّت دهشت‌زده و پریشان حال گردیده‌اند.
۳۶
تجّار قوم‌ها بر تو صفیر می‌زنند و تو محّل دهشت گردیده، دیگر تا به ابد نخواهی بود.»
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings