God
آیاتی که از God نام میبرند
و تو و مادر تو را كه تو را زایید، به زمین غریبی كه در آن تولّد نیافتید خواهم انداخت كه در آنجا خواهید مرد.
ای زمین ای زمین ای زمین، كلام خداوند را بشنو!
خداوند چنین میفرماید: «این شخص را بیاولاد و كسی كه در روزگار خود كامیاب نخواهد شد بنویس، زیرا كه هیچكس از ذریت وی كامیاب نخواهد شد و بر كرسی داود نخواهد نشست، و بار دیگر در یهودا سلطنت نخواهدنمود.»
خداوند میگوید: «وای بر شبانانی كهگله مرتع مرا هلاك و پراكنده میسازند.»
بنابراین، یهوه خدای اسرائیل درباره شبانانی كه قوم مرا میچرانند چنین میگوید: «شما گله مرا پراكنده ساخته و راندهاید و به آنها توجه ننمودهاید. پس خداوند میگوید اینك من عقوبت بدی اعمال شما را بر شما خواهم رسانید.
و من بقیه گله خویش را از همه زمینهایی كه ایشان را به آنها راندهام جمع خواهم كرد و ایشان را به آغلهای ایشان باز خواهم آورد كه بارور و بسیار خواهند شد.
وبرای ایشان شبانانی كه ایشان را بچرانند برپا خواهم نمود كه بار دیگر ترسان و مشوّش نخواهند شد و مفقود نخواهند گردید.» قول خداوند این است.
خداوند میگوید: «اینك ایامی میآید كه شاخهای عادل برای داود برپا میكنم و پادشاهی سلطنت نموده، به فطانت رفتار خواهد كرد و انصاف و عدالت را در زمین مُجرا خواهد داشت.
در ایام وی یهودا نجات خواهد یافت و اسرائیل با امنّیت ساكن خواهد شد و اسمی كه به آن نامیده میشود این است: یهوه صدقینو (یهوه عدالت ما).
بنابراین خداوند میگوید: اینك ایامی میآید كه دیگر نخواهند گفت قسم به حیات یهوه كه بنی اسرائیل را از زمین مصر برآورد.
بلكه قسم به حیات یهوه كه ذریت خاندان اسرائیل را از زمین شمال و از همه زمینهایی كه ایشان را به آنها رانده بودم بیرون آورده، رهبرینموده است و در زمین خود ساكن خواهند شد.»
به سبب انبیا دل من در اندرونم شكسته و همه استخوانهایم مسترخی شده است، مثل شخص مست و مانند مرد مغلوب شراب از جهت خداوند و از جهت كلام مقدّس او گردیدهام.
چونكه هم انبیا و هم كاهنان منافقاند و خداوند میگوید: شرارت ایشان را هم در خانه خود یافتهام.
بنابراین طریق ایشان مثل جایهای لغزنده در تاریكی غلیظ برای ایشان خواهد بود كه ایشان رانده شده در آن خواهند افتاد. زیرا خداوند میگوید كه «در سال عقوبت ایشان بلا بر ایشان عارض خواهم گردانید.
و در انبیای سامره حماقتی دیدهام كه برای بعل نبوّت كرده، قوم من اسرائیل را گمراه گردانیدهاند.
و در انبیای اورشلیم نیز چیز هولناك دیدم. مرتكب زنا شده، به دروغ سلوك مینمایند و دستهای شریران را تقویت میدهند مبادا هر یك از ایشان از شرارت خویش بازگشت نماید. و جمیع ایشان برای من مثل سدوم و ساكنان آن مانند عموره گردیدهاند.»
بنابراین یهوه صبایوت درباره آن انبیا چنین میگوید: «اینك من به ایشان افسنتین خواهم خورانید و آب تلخ به ایشان خواهم نوشانید زیرا كه از انبیای اورشلیم نفاق در تمامی زمین منتشر شده است.»
یهوه صبایوت چنین میگوید: «به سخنان این انبیایی كه برای شما نبوّت میكنند گوش مدهید زیرا شما را به بطالت تعلیم میدهند و رؤیای دل خود را بیان میكنند و نه از دهان خداوند.
و به آنانی كه مرا حقیر میشمارند پیوسته میگویند: خداوند میفرماید كه برای شما سلامتی خواهد بود و به آنانی كه به سركشی دل خود سلوك مینمایند میگویند كه بلا به شما نخواهد رسید.
زیرا كیست كه به مشورت خداوند واقف شده باشد تا ببیند و كلام او را بشنود و كیست كه به كلام او گوش فرا داشته، استماع نموده باشد.
اینك بادِ شدیدِ غضبِ خداوند صادر شده و گردبادی دور میزند و بر سر شریران فرود خواهد آمد.
غضب خداوند تا مقاصد دل او را بجا نیاورد و به انجام نرساند برنخواهد گشت. در ایام آخر این را نیكو خواهید فهمید.
من این انبیا را نفرستادم لیكن دویدند. به ایشان سخن نگفتم اما ایشان نبوّت نمودند.
امّا اگر در مشورت من قایم میماندند، كلام مرا به قوم من بیان میكردند و ایشان را از راه بد و از اعمال شریر ایشان برمیگردانیدند.
یهوه میگوید: آیا من خدای نزدیك هستم و خدای دور نی؟