God

چون مرا خواند او را اجابت خواهم کرد. من در تنگی با او خواهم بود واو را نجات داده، مُعَزَّز خواهم ساخت.

به طول ایام او را سیر می‌گردانم و نجات خویش را بدو نشان خواهم داد.

{مزمور و سرود برای روز سَبَّت} خداوند را حمد گفتن نیکو است و به نام تو تسبیح خواندن، ای حضرت اعلیٰ.

بامدادان رحمت تو را اعلام نمودن و در هر شب امانت تو را.

زیرا که ای خداوند مرا به کارهای خودت شادمان ساخته‌ای. به‌سبب اعمال دستهای تو ترنم خواهم نمود.

ای خداوند اعمال تو چه عظیم است و فکرهای تو بی‌نهایت عمیق.

لیکن تو ای خداوند بر اعلیٰ علیین هستی، تا ابدالآباد.

زیرا اینک، دشمنان تو ای خداوند، هان دشمنان تو هلاک خواهند شد و جمیع بدکاران پراکنده خواهند شد.

و امّا شاخ مرا مثل شاخ گاو وحشی بلند کرده‌ای و به روغن تازه مسح شده‌ام.

آنانی که در خانهٔ خداوند غرس شده‌اند، در صحنهای خدای ما خواهند شکفت.

تا اعلام کنند که خداوند راست است. اوصخره من است و در وی هیچ بی‌انصافی نیست.

خداوند سلطنت را گرفته و خود را بهجلال آراسته است. خداوند خود را آراسته و کمر خود را به قوّت بسته است. ربع مسکون نیز پایدار گردیده است و جنبش نخواهد خورد.

تخت تو از ازل پایدار شده است و تو از قدیم هستی.

ای خداوند سیلابها برافراشتهاند سیلابها آواز خود را برافراشتهاند. سیلابها خروش خود را برافراشتهاند.

فوق آواز آبهای بسیار، فوق امواج زورآور دریا. خداوند در اعلی اعلیین زورآورتر است.

شهادات تو بی‌نهایت امین است. ای خداوند، قدوسیّتْ خانهٔ تو را میزیبد تا ابدالآباد.

ای یَهُوَه خدای ذوالانتقام، ای خدای ذوالانتقام، تجلّی فرما!

ای داور جهان متعال شو و بر متکبّران مکافات برسان!

ای خداوند تا به کی شریران، تا به کی شریران فخر خواهند نمود؟

ای خداوند، قوم تو را می‌شکنند و میراث تو را ذلیل می‌سازند.

و می‌گویند یاه نمی‌بیند و خدای یعقوب ملاحظه نمی‌نماید.

او که گوش را غرس نمود، آیا نمی‌شنود؟ او که چشم را ساخت، آیا نمی‌بیند؟

او که امّت‌ها را تأدیب می‌کند، آیاتوبیخ نخواهد نمود، او که معرفت را به انسان می‌آموزد؟

خداوند فکرهای انسان را می‌داند که محض بطالت است.

ای یاه، خوشابحال شخصی که او را تأدیب می‌نمایی و از شریعت خود او را تعلیم می‌دهی