God

در نام تو شادمان خواهند شد تمامیِ روز و در عدالت تو سرافراشته خواهند گردید.

زیرا که فخر قوّت ایشان تو هستی و به رضامندیِ تو شاخ ما مرتفع خواهد شد.

زیرا که سپر ما از آن خداوند است و پادشاه ما از آن قدوس اسرائیل.

آنگاه در عالم رؤیا به مقدّس خود خطاب کرده، گفتی که نصرت را بر مردی زورآور نهادم و برگزیده‌ای از قوم را ممتاز کردم.

بندهٔ خود داود را یافتم و او را به روغن مقدّس خود مسح کردم.

که دست من با او استوار خواهد شد. بازوی من نیز او را قوی خواهد گردانید.

و خصمان او را پیش روی وی خواهم گرفت و آنانی را که از او نفرت دارند مبتلا خواهم گردانید.

و امانت ورحمت من با وی خواهد بود و در نام من شاخ او مرتفع خواهد شد.

دست او را بر دریا مستولی خواهم ساخت و دست راست او را بر نهرها.

او مرا خواهد خواند که تو پدر من هستی، خدای من و صخرهٔ نجات من.

من نیز او را نخست‌زاده خود خواهم ساخت، بلندتر از پادشاهان جهان.

رحمت خویش را برای وی نگاه خواهم داشت تا ابدالآباد و عهد من با او استوار خواهد بود.

و ذریّت وی را باقی خواهم داشت تا ابدالآباد و تخت او را مثل روزهای آسمان.

اگر فرزندانش شریعت مرا ترک کنند، و در احکام من سلوک ننمایند،

اگر فرایض مرا بشکنند، و اوامر مرا نگاه ندارند،

آنگاه معصیت ایشان را به عصا تأدیب خواهم نمود و گناه ایشان را به تازیانه‌ها.

لیکن رحمت خود را از او برنخواهم داشت و امانت خویش را باطل نخواهم ساخت.

عهد خود را نخواهم شکست و آنچه را از دهانم صادر شد تغییر نخواهم داد.

یک چیز را به قدوسیت خود قسم خوردم و به داود هرگز دروغ نخواهم گفت.

که ذریّت او باقی خواهد بود تا ابدالآباد و تخت او به حضور من مثل آفتاب،

لیکن تو ترک کرده‌ای و دور انداخته‌ای و با مسیح خود غضبناک شده‌ای.

عهد بندهٔ خود را باطل ساخته‌ای و تاج او را بر زمین انداخته، بیعصمت کرده‌ای.

جمیع حصارهایش را شکسته و قلعه‌های او را خراب نموده‌ای.

دست راست خصمان او را برافراشته، و همهٔ دشمنانش را مسرور ساخته‌ای.

ایام شبابش را کوتاه کرده، و او را به خجالت پوشانیده‌ای، سلاه.