God

تا او را از روزهای بلا راحت بخشی، مادامی که حفره برای شریران کنده شود.

زیرا خداوند قوم خود را رد نخواهد کرد و میراث خویش را ترک نخواهد نمود.

اگر خداوند مددکار من نمی‌بود، جان من به زودی در خاموشی ساکن می‌شد.

چون گفتم که پای من می‌لغزد، پس رحمت تو ای خداوند مرا تأیید نمود.

در کثرت اندیشه‌های دل من، تسلیهای تو جانم را آسایش بخشید.

آیا کرسی شرارت با تو رفاقت تواند نمود، که فساد را به قانون اختراع می‌کند؟

لیکن خداوند برای من قلعه بلند است و خدایم صخره ملجای من است.

و گناه ایشان را بر ایشان راجع خواهد کرد و ایشان را در شرارت ایشان فانی خواهد ساخت. یَهوه خدای ما ایشان را فانی خواهد نمود.

بیایید خداوند را بسراییم و صخره نجات خود را آواز شادمانی دهیم!

به حضور او با حمد نزدیک بشویم! و با مزامیر او را آواز شادمانی دهیم!

زیرا که یهوه، خدای بزرگ است،

و پادشاه عظیم بر جمیع خدایان. نشیبهای زمین در دست وی است و فرازهای کوه‌ها از آن او.

دریا از آن اوست، او آن را بساخت؛ و دستهای وی خشکی را مصور نمود.

بیایید عبادت و سجده نماییم و به حضور آفریننده خود خداوند زانو زنیم!

زیرا که او خدای ما است! و ما قوم مرتع و گلهٔ دست او می‌باشیم! امروز کاش آواز او را می‌شنیدید!

چون اجداد شما مرا آزمودند و تجربه کردند و اعمال مرا دیدند.

چهل سال از آن قوم محزون بودم و گفتم قوم گمراه دل هستند که طُرُق مرا نشناختند.

پس در غضب خود قسم خوردم، که به آرامیِ من داخل نخواهند شد.

زمین خداوند را بسرایید!

خداوند را بسرایید و نام او را متبارک خوانید! روز به روز نجات او را اعلام نمایید.

در میان امّت‌ها جلال او را ذکر کنید و کارهای عجیب او را در جمیع قومها.

زیرا خداوند عظیم است و بی‌نهایت حمید. و او مهیب است بر جمیع خدایان.

زیراجمیع خدایانِ امّت‌ها بتهایند، لیکن یهوه آسمانها را آفرید.

مجد و جلال به حضور وی است و قوّت و جمال در قدس وی.

ای قبایل قوم ها خداوند را توصیف نمایید! خداوند را به جلال و قوّت توصیف نمایید!