Psalmów107

Wezwanie do uwielbienia Pana odkupiciela

1
Wysławiajcie Pana: albowiem dobry; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
2
Niech o tem powiedzą ci, których odkupił Pan, jako ich wykupił z ręki nieprzyjacielskiej,
3
A zgromadził ich z ziem, od wschodu i od zachodu, od północy i od morza.

Pierwszy przykład: błądzący po pustyni

4
Błądzili po puszczy, po pustyni bezdrożnej, miasta dla mieszkania nie znajdując.
5
Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.
6
A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;
7
I prowadził ich drogą prostą, aby przyszli do miasta, w któremby mieszkali.
8
Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:
9
Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.

Drugi przykład: więźniowie buntu

10
Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,
11
Przeto, że byli odpornymi wyrokom Bożym, a radą Najwyższego pogardzili;
12
Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.
13
A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.
14
Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.
15
Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.
16
Przeto, że kruszy bramy miedziane, a zawory żelazne rąbie.

Trzeci przykład: chorzy i utrapieni

17
Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.
18
Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.
19
Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
20
Posyła słowo swe, i uzdrawia ich,a wybawia ich z grobu.
21
Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;
22
I ofiarując ofiary chwały, niech opowiadają sprawy jego z wesołem śpiewaniem.

Czwarty przykład: zagrożeni na morzu

23
Którzy się pławią na morzu w okrętach, pracujący na wodach wielkich:
24
Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.
25
Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.
26
Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.
27
Bywają miotani, a potaczają się jako pijany, a wszystka umiejętność ich niszczeje.
28
Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
29
Obraca burzę w ciszę, tak, że umilkną nawałności ich.
30
I weselą się, że ucichło; a tak przywodzi ich do portu pożądanego.
31
Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.
32
Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu, a w radzie starców niechaj go chwalą.

Wszechwładza Boga nad przyrodą i społeczeństwem

33
Obraca rzeki w pustynię, a potoki wód w suszę;
34
Ziemię urodzajną obraca w niepłodną dla złości tych, którzy w niej mieszkają.
35
Pustynie obraca w jeziora, a ziemię suchą w strumienie wód.
36
I osadza w nich głodnych, aby zakładali miasta ku mieszkaniu;
37
Którzy posiewają pole, a sadzą winnice, i zgromadzają sobie pożytek z urodzaju.
38
Takci im on błogosławi, że się bardzo rozmnażają, a dobytku ich nie umniejsza.
39
Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;
40
Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.
41
Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.
42
To widząc uprzejmi rozweselą się, a wszelka nieprawość zatka usta swe.
43
Ale któż jest tak mądry, aby to upatrywał, i wyrozumiewał wszystkie litości Pańskie?
Use ← → arrow keys to navigate
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options