مزامیر۶۱

دعای پناه بردن در تنگی

{برای سالار مغنیان برذوات اوتار. مزمور داود} ای خدا فریاد مرا بشنو و دعای مرا اجابت فرما!

از اقصای جهان تو را خواهم خواند، هنگامی که دلم بیهوش می‌شود. مرا به صخرهای که از من بلندتر است هدایت نما.

زیرا که تو ملجای من بوده‌ای و برج قوی از روی دشمن.

در خیمهٔٔ تو ساکن خواهم بود تا ابدالآباد. زیر سایهٔ بالهای تو پناه خواهم برد، سلاه.

زیرا تو ای خدا نذرهای مرا شنیده‌ای و میراث ترسندگان نام خود را به من عطا کرده‌ای.

بر عمر پادشاه روزها خواهی افزود و سالهای او تا نسلها باقی خواهد ماند.

به حضور خدا خواهد نشست تا ابدالآباد. رحمت و راستی را مهیا کن تا او را محافظت کنند.

پس نام تو را تا به ابد خواهم سرایید تا هر روز نذرهای خود را وفا کنم.

Use ← → arrow keys to navigate