TRV
مراثی ارمیا۵
Listen to this chapter
0:00
0:00
۱
ای یهوه آنچه بر ما واقع شد به یاد آور و ملاحظه فرموده، عار ما را ببین.
۲
میراث ما از آن غریبان و خانههای ما از آنِ اجنبیان گردیده است.
۳
ما یتیم و بی پدر شدهایم و مادران ما مثل بیوهها گردیدهاند.
۴
آب خود را به نقره مینوشیم و هیزم ما به ما فروخته میشود.
۵
تعاقب كنندگان ما به گردن ما رسیدهاند و خسته شده، راحت نداریم.
۶
با اهل مصر و آشور دست دادیم تا از نان سیر شویم.
۷
پدران ما گناه ورزیده، نابود شدهاند و ما متحمّل عصیان ایشان گردیدهایم.
۸
غلامان بر ما حكمرانی میكنند و كسی نیست كه از دست ایشان رهایی دهد.
۹
از ترس شمشیر اهل بیابان، نان خود را بخطر جان خویش مییابیم.
۱۰
پوست ما به سبب سمومِ قحط مثل تنور سوخته شده است.
۱۱
زنان را در صهیون بیعصمت كردند و دوشیزگان را در شهرهای یهودا.
۱۲
سروران از دست ایشان به دار كشیده شده و به مشایخ اعتنا ننمودند.
۱۳
جوانان سنگهای آسیا را برمیدارند و كودكان زیر بار هیزم میافتند.
۱۴
مشایخ از دروازهها نابود شدند و جوانان از نغمهسرایی خویش.
۱۵
شادی دل ما نیست شد و رقص ما به ماتم مبدّل گردید.
۱۶
تاج از سر ما افتاد، وای بر ما زیرا كه گناه كردیم.
۱۷
از این جهت دل ما بیتاب شده است و به سبب این چیزها چشمان ما تار گردیده است.
۱۸
یعنی به خاطر كوه صهیون كه ویران شد و روباهان در آن گردش میكنند.
۱۹
امّا تو ای یهوه تا ابدالا´باد جلوس میفرمایی و كرسی تو تا جمیع دهرها خواهد بود.
۲۰
پس برای چه ما را تا به ابد فراموش كرده و ما را مدّت مدیدی ترك نمودهای.
۲۱
ای یهُوَه ما را بسوی خود برگردان و بازگشت خواهیم كرد و ایام ما را مثل زمان سلف تازه كن.
۲۲
و الاّ ما را بالّكل ردّ نمودهای و بر ما بینهایت غضبناك شدهای.
Use ← → arrow keys to navigate
Settings
Reading Style
Typeface
Font Size px
Options
Study Note