Wersety biblijne o Lasciviousness

Wyrywając cię od niewiasty postronnej i obcej, która pochlebia łagodnemi słowy;

Która opuszcza wodza młodości swojej, a przymierza Boga swojego zapomina.

Bo się nachyla ku śmierci dom jej, a do umarłych ścieszki jej.

Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:

Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry.

Nogi jej zstępują do śmierci, a do piekła chód jej prowadzi.

Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.

Byś snać nie podał obcym sławy twojej, a lat twoich okrutnikowi;

By się snać nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twoje nie zostały w domu cudzym;

I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;

I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!

Nie słuchałem głosu ćwiczących mię, a tym, którzy mię uczyli, nie nakłaniałem ucha mego!

Bom oknem domu swego przez kratę moję wyglądał;

I widziałem między prostakami, obaczyłem między synami młodzieńca głupiego,

Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej.

Ze zmierzkiem pod wieczór, w ciemności nocnej, i w mroku.

A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,

Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:

Ofiary spokojne są u mnie; dzisiajm oddała śluby moje.

Przetożem wyszła przeciw tobie, abym pilnie szukała twarzy twojej, i znalazłam cię.

Obiłam kobiercami łoże moje, ozdobione rzezaniem i prześcieradłami egipskiemi.

Potrząsnęłam pokój swój myrrą, aloesem, i cynamonem.

Pójdźże, opójmy się miłością aż do poranku, ucieszmy się miłością.