Wersety biblijne o Death: Of the wicked

Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?

Iż chwała niepobożnych krótka jest, a wesele obłudnika na mgnienie oka?

Częstoż pochodnia niepobożnych gaśnie? a zginienie ich przychodzi na nich? Oddziela im Bóg boleści w gniewie swoim.

Stawają się jako plewa przed wiatrem, i jako perz, który wicher porywa.

Ten umiera w doskonałej sile swojej, gdy zewsząd bezpieczny i spokojny jest;

Gdy piersi jego pełne są mleka, a szpik kości jego odwilża się,

Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.

Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.

Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.

Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego.

Toć Bóg nań dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.

Klaśnie każdy nad nim rękoma swemi, i wysyka go z miejsca swego.

Pieśń Dawidowa. Nie obruszaj się dla złośników, ani zajrzyj czyniącym nieprawość.

Bo jako trawa prędko podcięci będą, a jako liście zielone opadną.

Albowiem złośnicy będą wykorzenieni: lecz którzy oczekują Pana, ci odziedziczą ziemię.

Po małej chwili alić niemasz niezbożnika; spojrzyszli na miejsce jego, alić go już niemasz.

Widziałem niezbożnika nader wyniosłego, a rozłożonego jako drzewo zielone samorosłe;

Ale przeminął, a oto go nie było; szukałem go, alem go znaleść nie mógł.

(Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)

Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.

A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości. Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.

Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście niepobożnych.

Bo nie mają związków aż do śmierci, ale w całości zostaje siła ich.