God

Obrałem drogę prawdy, a sądy twoje przekładam sobie.

Przystałem do świadectw twoich; Panie! nie zawstydzajże mię.

Drogą przykazań twoich pobieżę, gdy rozszerzysz serce moje.

Naucz mię, Panie! drogi ustaw twoich, a będę jej strzegł aż do końca.

Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.

Daj, abym chodził ścieżką przykazań twoich, gdyż w tem jest upodobanie moje.

Nakłoń serce moje do świadectw twoich, a nie do łakomstwa.

Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na marność; na drodze twojej ożyw mię.

Utwierdź wyrok twój słudze twemu, który się oddał bojaźni twojej.

Oddal odemnie pohańbienie moje, którego się boję; bo sądy twoje dobre.

Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.

Niech na mię przyjdą litości twoje, Panie! i zbawienie twoje według wyroku twego.

Tak abym odpowiedź mógł dać samą rzeczą temu, który mi urąga, gdyż ufam w słowie twojem.

A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.

I będę strzegł zakonu twego zawsze, aż na wieki wieczne.

A ustawicznie będę chodził na przestrzeństwie, bom się dopytał rozkazań twoich.

Owszem, będę mówił o świadectwach twoich przed królmi, a nie będę zawstydzony.

Bom się rozkochał w przykazaniach twoich, którem umiłował.

Przyłożę i ręce moje do rozkazań twoich, które miłuję, a będę rozmyślał o ustawach twoich.

Wspomnij na słowo wyrzeczone do sługi twego, któremeś mię ubezpieczył.

Toć pociecha moja w utrapieniu mojem, że mię wyrok twój ożywia.

Pyszni bardzo się ze mnie naśmiewają; wszakże się od zakonu twego nie uchylam.

Bo pamiętam na sądy twoje wieczne, Panie! któremi się cieszę.

Strach mię ogarnął nad niezbożnymi, którzy opuszczają zakon twój.

Wspominam sobie i w nocy na imię twoje, Panie! i strzegę zakonu twego.