Psalmów 106:14-38

Pałali żądzą na pustyni, na próbę wystawiali Boga na pustkowiu.

I dał im, czego żądali, lecz zesłał na ich dusze wycieńczenie.

Gdy w obozie zazdrościli Mojżeszowi i Aaronowi, świętemu PANA;

Otworzyła się ziemia i pochłonęła Datana, i zakryła zgromadzenie Abirama;

I zapłonął ogień w tym zgromadzeniu, płomień spalił niegodziwych.

Zrobili cielca na Horebie i odlanemu posągowi oddali pokłon;

I zamienili swą chwałę na podobieństwo wołu jedzącego trawę.

Zapomnieli o Bogu, swoim wybawcy, który dokonywał wielkich czynów w Egipcie;

Cudownych dzieł w ziemi Chama, rzeczy strasznych nad Morzem Czerwonym.

Dlatego powiedział, że wytraciłby ich, gdyby Mojżesz, jego wybrany, nie stanął w wyłomie przed nim, aby odwrócić jego gniew, by ich nie wytracił.

Wzgardzili też wspaniałą ziemią, nie wierząc jego słowu.

I szemrząc w swoich namiotach, nie byli posłuszni głosowi PANA.

Dlatego podniósł na nich swoją rękę, aby ich wytracić na pustyni;

Aby ich potomstwo rozrzucić wśród pogan i rozproszyć ich po ziemiach.

Przyłączyli się też do Baal-Peor i jedli ofiary składane umarłym.

Tak pobudzili Boga do gniewu swymi postępkami, że spadła na nich plaga;

Wtedy powstał Pinchas, dokonał sądu i plaga ustała.

Poczytano mu to za sprawiedliwość po wszystkie pokolenia, na wieki.

Rozgniewali go znowu u wód Meriba, tak że Mojżesz wiele ucierpiał z ich powodu;

Rozdrażnili bowiem jego ducha i mówił nierozważnie swymi ustami.

Nie wytępili narodów, jak im to PAN nakazał.

Lecz zmieszali się z tymi narodami i nauczyli się ich czynów;

I służyli ich bożkom, które stały się dla nich pułapką.

Ofiarowali bowiem demonom swoich synów i swoje córki;

I przelewali krew niewinną, krew swoich synów i córek, których ofiarowali bożkom Kanaanu, i ziemia została skalana rozlewem krwi.