Lamentacje 3:32-56
32
A jeśli zasmuca, znów się lituje według obfitości swego miłosierdzia;
33
Gdyż nie trapi chętnie ani nie zasmuca synów ludzkich.
34
Miażdżenie pod nogami wszystkich więźniów ziemi;
35
Naginanie prawa człowieka przed obliczem Najwyższego;
36
Krzywdzenie człowieka w jego sprawie – Pan nie ma w tym upodobania.
37
Któż może powiedzieć, że coś się stanie, gdy Pan tego nie rozkazał?
38
Czyż z ust Najwyższego nie pochodzi zło i dobro?
39
Czemu więc żali się człowiek żyjący, człowiek – z powodu kary za swoje grzechy?
40
Doświadczajmy i badajmy nasze drogi, nawróćmy się do PANA.
41
Wznieśmy swoje serca i ręce do Boga w niebiosach.
42
Zgrzeszyliśmy i zbuntowaliśmy się, a ty nie przebaczyłeś.
43
Okryłeś się gniewem i prześladowałeś nas, zabiłeś bez litości.
44
Okryłeś się obłokiem, aby nie dotarła do ciebie modlitwa.
45
Uczyniłeś nas śmieciem i pogardą pośród tych narodów.
46
Otworzyli na nas swoje usta wszyscy nasi wrogowie.
47
Spadły na nas strach i pułapka, spustoszenie i zniszczenie.
48
Strumienie wód płyną z moich oczu z powodu zniszczenia córki mojego ludu.
49
Z moich oczu bez przerwy spływają łzy, bo nie ma żadnej ulgi;
50
Póki nie spojrzy i nie zobaczy PAN z nieba.
51
Moje oczy trapią moją duszę z powodu wszystkich córek mojego miasta.
52
Moi wrogowie polowali na mnie nieustannie jak na ptaka, bez powodu.
53
Wyniszczyli moje życie w lochu i przywalili mnie kamieniem.
54
Wezbrały wody nad moją głową i powiedziałem: Już po mnie!
55
Wzywałem twego imienia, PANIE, z głębokiego lochu.
56
Usłyszałeś mój głos, nie zakrywaj swego ucha przed moim wzdychaniem i przed moim wołaniem.
Tekst Biblii: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, © 2018 Fundacja Wrota Nadziei · CC BY-ND 4.0
Settings