Hioba 37:9-24
9
Od południa przychodzi wicher, a zima od wiatrów północnych.
10
Swoim tchnieniem Bóg czyni lód i ścinają się szerokie wody.
11
Także wilgocią ziemi obciąża obłok, rozpędza chmurę swoim światłem.
12
One krążą według jego rady, aby czyniły wszystko, co rozkazuje na powierzchni okręgu ziemi.
13
A on sprawia, że się pojawiają – czy to dla karania, czy dla swojej ziemi, czy dla okazywania miłosierdzia.
14
Słuchaj tego uważnie, Hiobie; zastanów się i rozważ cudowne dzieła Boga.
15
Czy wiesz, kiedy i co postanawia Bóg o tych sprawach albo kiedy rozjaśnia światło swej chmury?
16
Czy wiesz, jak wiszą chmury – cuda tego, który jest doskonały we wszelkiej wiedzy?
17
Czy wiesz, jak twoje szaty się rozgrzewają, gdy on uspokaja ziemię wiatrem południowym?
18
Czy rozpościerałeś z nim niebiosa, które są trwałe i podobne do zwierciadła odlanego?
19
Poucz nas, co mamy mu powiedzieć, bo nie możemy ułożyć słów z powodu ciemności.
20
Czy należy go powiadomić, że przemawiam? Przecież jeśli ktoś przemówi, zostanie na pewno pożarty.
21
Teraz jednak ludzie nie mogą patrzyć na światło, gdy jaśnieje w chmurach, gdy wiatr przechodzi i rozprasza je.
22
Od północy przychodzi jakby złoty blask, ale w Bogu jest straszliwy majestat.
23
On jest Wszechmocny, nie możemy go doścignąć. On jest wielki w potędze i sądzie i bogaty w sprawiedliwość. Nie uciska nikogo.
24
Dlatego boją się go ludzie. On nie ma względu na żadnego, który jest mądry w sercu.
Tekst Biblii: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, © 2018 Fundacja Wrota Nadziei · CC BY-ND 4.0