2 Samuelowa 1:17-27

Pieśń żałobna Dawida nad Saulem i Jonatanem (Pieśń o łuku)

2 Samuelowa 1:17-27
17
Lamentował tedy Dawid lamentem takowym nad Saulem, i nad Jonatanem, synem jego;
18
(Rozkazawszy jednak, aby uczono synów Judzkich z łuku strzelać, jako napisano w księgach Jasar.)
19
O ozdobo Izraelska! na górach twoich zranionyś jest; jakoż polegli mocarze twoi!
20
Nie powiadajcież w Get, a nie rozgłaszajcie po ulicach w Aszkalonie, aby się snać nie weseliły córki Filistyńskie, by się snać nie radowały córki nieobrzezańców.
21
O góry Gielboe! ani rosa, ani deszcz niech nie upada na was, i niech tam nie będą pola urodzajne; albowiem tam porzucona jest tarcz mocarzów, tarcz Saulowa, jakoby nie był pomazany olejem.
22
Od krwi zabitych, i od sadła mocarzów strzała łuku Jonatanowego nie wracała się na wstecz, a miecz Saulowy nie wracał się próżno.
23
Saul i Jonatan miłośni i przyjemni za żywota swego, i w śmierci swojej nie są rozłączeni, nad orły lekciejsi, nad lwy mocniejsi byli.
24
Córki Izraelskie płaczcie nad Saulem, który was przyodziewał szarłatem rozkosznym, a który was ubierał w klejnoty złote na szaty wasze.
25
Jakoż polegli mocarze pośród bitwy! Jonatan na górach twoich zabity jest.
26
Bardzo mi cię żal, bracie mój Jonatanie, byłeś mi bardzo wdzięcznym; większa u mnie była miłość twoja, niż miłość niewieścia.
27
Jakoż polegli mocarze, a poginęła broń wojenna!
Czytaj cały rozdział 1
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options