رومیان ۹:۷-۲۰
۷
و نه نسل ابراهیم تماماً فرزند هستند؛ بلکه نسل تو در اسحاق خوانده خواهند شد.
۸
یعنی فرزندان جسم، فرزندان خدا نیستند، بلکه فرزندان وعده از نسل محسوب می‌شوند.
۹
زیرا کلام وعدهٔ این است که موافق چنین وقت خواهم آمد و ساره را پسری خواهد بود.
۱۰
و نه این فقط، بلکه رفْقَه نیز چون از یک شخص، یعنی از پدر ما اسحاق حامله شد،
۱۱
زیرا هنگامی که هنوز تولّد نیافته بودند و عملی نیک یا بد نکرده، تا ارادهٔ خدا برحسب اختیار ثابت شود نه از اعمال بلکه از دعوتکننده
۱۲
بدو گفته شد که بزرگتر کوچکتررا بندگی خواهد نمود.
۱۳
چنانکه مکتوب است، یعقوب را دوست داشتم امّا عیسو را دشمن.
۱۴
پس چه گوییم؟ آیا نزد خدا بی‌انصافی است؟ حاشا!
۱۵
زیرا به موسی می‌گوید، رحم خواهم فرمود بر هر که رحم کنم و رأفت خواهم نمود بر هر که رأفت نمایم.
۱۶
لاجرم نه از خواهش کننده و نه از شتابنده است، بلکه از خدای رحم کننده.
۱۷
زیرا کتاب به فرعون می‌گوید، برای همین تو را برانگیختم تا قوّت خود را در تو ظاهر سازم و تا نام من در تمام جهان ندا شود.
۱۸
بنابراین هر که را می‌خواهد رحم می‌کند و هر که را می‌خواهد سنگدل می‌سازد.
۱۹
پس مرا می‌گویی، دیگر چرا ملامت می‌کند؟ زیرا کیست که با ارادهٔ او مقاومت نموده باشد؟
۲۰
نی بلکه تو کیستی ای انسان که با خدا معارضه می‌کنی؟ آیا مصنوع به صانع می‌گوید که چرا مرا چنین ساختی؟
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی