مزامیر ۶۰:۲-۱۰
۲
زمین را متزلزل ساخته، آن را شکافتهای! شکستگیهایش را شفا ده زیرا به جنبش آمده است.
۳
چیزهای مشکل را به قوم خود نشان دادهای. بادهٔ سرگردانی به ما نوشانیدهای.
۴
عَلَمی به ترسندگان خود دادهای تا آن را برای راستی برافرازند، سلاه.
۵
تا حبیبان تو نجات یابند. به دست راست خود نجات ده و مرا مستجاب فرما.
۶
خدا در قدوسیت خود سخن گفته است. پس وجد خواهم نمود، شکیم را تقسیم میکنم و وادی سکّوت را خواهم پیمود.
۷
جِلْعاد از آن من است، مَنَسّی از آن من. افرایم خود سر مناست و یهودا عصای سلطنت من.
۸
موآب ظرف طهارت من است و بر اَدُوم کفش خود را خواهم انداخت. ای فلسطین برای من بانگ برآور!
۹
کیست که مرا به شهر حصین درآورد؟ و کیست که مرا به ادوم رهبری کند؟
۱۰
مگر نه تو ای خدا که ما را دور انداختهای و با لشکرهای ما ای خدا بیرون نمیآیی؟
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی