TRV
مزامیر ۶۰:۱-۵
۱
{برای سالار مغنیان بر سوسنِ شهادت. مکتوم داود برای تعلیم وقتی که با اَرَمْ نهرین و اَرَمْ صوبَه از در مقاتله بیرون آمد و یوآب برگشته، دوازده هزار نفر از ادومیان را در وادی الملح کُشت} ای خدا ما را دور انداخته، پراکنده ساختهای! خشمناک بودی، بسوی ما رجوع فرما!
۲
زمین را متزلزل ساخته، آن را شکافتهای! شکستگیهایش را شفا ده زیرا به جنبش آمده است.
۳
چیزهای مشکل را به قوم خود نشان دادهای. بادهٔ سرگردانی به ما نوشانیدهای.
۴
عَلَمی به ترسندگان خود دادهای تا آن را برای راستی برافرازند، سلاه.
۵
تا حبیبان تو نجات یابند. به دست راست خود نجات ده و مرا مستجاب فرما.
Settings